Annua iam redeunt patriis solemnia sacris
et sanctum referunt tempora certa diem.
Luce bona simul et pueri innuptaeque puellae,
et simul assidua femina virque prece
5solemnes celebrate aras atque ore favete
omnia et aeterno sint operata Deo.
Prodeat in Tyria spectandus veste sacerdos
et chorus ornatas prodeat ante fores,
velatique comas, albenti et tempora lino
10 decantent laudes, maxime Christe, tuas.
Te sors dura hominum generis, te cura laborum
immitem subigit mortis obire vicem ;
dum trunco affixus cuneo et traiectus aeno
sensisti geminum vulnus utraque manu,
15sensisti fixas ferrato stipite plantas
horruit et capiti spina cruenta tuo
et cava mortiferum senserunt ilia ferrum,
vulnere manavit lympha merumque tuo.
Cumque sitim cuperes nostra sedare salute,
20 torpuit arenti fellis in ore sapor
atque inter geminos crudeli sorte latrones
Iudaeae pateris iurgia saevitiae;
donec defesso decedens spiritus ore
clamavit: «Quid me deseris, alme pater?».
25Hinc manes Stygiosque lacus, loca taetra silentum,
infernique subis limina dura fori;
inde pias animas et coelo digna secutas
eximis et superum munera ad alta vocas.
Tertia lux aderat, roseo cum laetus Eoo
30 surgis, mox victor sidera clara petis,
consortemque capis patrio cum numine curam
dextra tenens, dextro conspicuusque loco.
Hunc igitur precibusque piis studioque fideli
placemus, nostro det veniam sceleri,
35det pacem, mala cuncta procul morbosque famemque
pellat et hostiles det superare manus.