Tempore non alio | – magnum et memorabile nomen –
430serpentis furiale malum | meminisse necesse est.
ausus quin etiam | – fama est obscurior annis –
conpellare virum et | veniendi poscere causas.
hunc ubi tendentem adversum per gramina vidit,
substitit infremuitque ferox | dominumque potentem
435saucius ac serpens | adfatur voce superba:
«verane te facies, verus mihi nuntius adfers?
qui genus? unde domo, | qui nostra ad limina tendis?
fare age, quid venias; | nam te dare iura loquuntur.
aut quis te, iuvenum confidentissime, nostras
440iussit adire domus | pacique inponere morem?
non equidem invideo, miror magis: | accipe porro,
quid dubitem et quae nunc animo sententia surgat.
est domus alta: | voca zephyros et labere pinnis
ardua tecta petens, | ausus te credere caelo,
445si modo quem memoras pater est, | cui sidera parent».