Continuo vates | – namque is certissimus auctor –
ut procul egelido secretum flumine vidit,
390«tempus» ait: «deus, ecce, deus, cui | maxima rerum
verborumque fides. | tu nunc eris alter ab illo,
fortunate puer, caeli cui sidera parent.
sic equidem ducebam animo rebarque futurum:
expectate venis, | spes et solacia nostri.»