119.0256D|
Joannis Paulique diem sol attulit orbi,
Qui rubra martyrii serta cruore gerunt.
119.0257A| Unicus hos sanguis germano foedere junxit,
Unica mox fratres morsque fidesque parit.
Olim Romulei servantes moenia regni
Barbaricos strarant saepe mucrone globos:
Nunc ovium Christi purissima septa tuentes,
Daemonicas arcent vi precibusque minas.
Hos morti addixit sacra pro lege tyrannus
Contemptor Christi Julianus rabidus:
Unius ille Dei cultum prius ore ferebat,
Donec ad culmen scanderet imperii.
Ast ubi convaluit misero terrena potestas,
Idolum vero praetulit ille Deo.
Tum famulos Christi lanians, et sanguine pastus
Innocuo, horrendis saevit ubique modis.
Verum ubi coelesti prospexit Christus ab arce,
119.0257B| Audivitque pii sanguinis ille preces;
Confestim misero cladem exitiabilis horae
Destinat, hostili hostis ut ense ruat.
Vastata Ecclesia Persas in bella vocarat,
Ac multis septus millibus ibat atrox:
Cum subito arentes deserti ruris in agros
Devenit, et cuneos perdit ubique suos.
Qua neque victus erat, nec fons, nec fluminis unda,
Caumate sed nimio tota jacebat humus.
Dumque fremens montes, valles, camposque peragrat;
Sicubi vel modico stilla liquore fluat;
Incidit adversas condigno errore phalanges,
Perfossusque atra cuspide pectus opit.
Sed rabidus semper, et in ipsa morte rebellis,
Infremit, et summum hac voce lacessit herum:
119.0257C| Ebibe nunc nostrum quem quaeris, Christe, cruorem,
Atque avidus leto jam satiare meo.
Ille quidem tales justo sub judice poenas
Exsolvit, post haec tartara caeca petens.
At Domini testes sacrato sanguine loti,
Vertice laurigero sidera celsa petunt:
Quos toga pacifico vestit praefulgida cultu,
Regalique ambit purpura clara peplo.
Hos ceu fructiferas florens paradisus olivas,
Irriguo vitae jugiter amne rigat.
Hi sunt aeterno candelabra fulgida templo,
Progenies lucis, et pietatis honos.
Sidereo regi sublimi semper in aula
Adstantes populis qui pia vota ferunt.
Quorum propitius precibus nos respice, Christe,
119.0257D| Et purga obscenum quidquid inesse vides.