Hunc tibi, prime pii testis fortissime Christi,
Offerimus vario rutilantem flore libellum.
Hic tua prima micat post indita bella corona:
119.0258A| Fulget honos nomenque tuum; tua praemia clamant.
Gamalihel sacer ille senex tua coelitus ossa
Olim ignota orbi reverendo publicat ore;
Ac tua membra, pater, radianti signat in auro,
Martyrium illustri depingit flore rosarum.
Se quoque Nichodemi conjungens sorte nepotis;
In geminis auri calathis albentibus almus
Prodit rite rosis tenui vix sanguine tinctis:
Virgineosque artus puri fulgente canistro
Argenti et crocei commendat floris odore.
Haec tua laus sequitur, sequitur tua florida virtus,
In Christi virtute potens pietate redundans,
Gaudia dans moestis, infirmis robora reddens,
Et dura sub morte sitos ac pene sepultos
Restituens vitae, vitae quia testis haberis.
119.0258B| Tu primus Christi calcata morte perennis
Vexillum sublime ferens, hostilia castra
Fulmineis linguae telis signisque coruscis
Stravisti, et pulchra palmam de morte tulisti.
Te sequitur reverenda cohors pro nomine sacro
Mille afflicta modis, mille illustrata triumphis.
Martyribus martyr tu norma et regula cunctis,
Purpureos ducis cuneos roseasque catervas:
Quorum purpureus de sanguine praemicat orbis,
Quorum florigeris praefulgent astra coronis,
Quorum casta Dei decorantur templa sepulcris,
Quorum tota micant insignia tempora festis,
Quorum cuncta sacris cedunt incommoda votis.
Hos sacer ille videt coeli in regione Joannes
119.0258C| Tantorum illustres post praelia dura laborum,
Dat quibus aeternas felix victoria palmas,
Atque immortales stola candida praebet amictus.
Non his ulla negat sua clemens munera Christus,
Quos ipse a mundi selectos sorte diremit,
Plantavitque Deo: quo semper robore laeto
Crescendo in coelum exsiliant, fructusque perennes
Pollenti virtute ferant, et quidquid ab alto
Oratum genitore velint, mox numine prono
Accipiant, tribuantque piis: quos inter egenus
Censeri cupiens, et cordis vulnera deflens,
Ista tremens cecini submisso pectore, Florus,
Ut meritis tanti per Christum salver alumni,
Et procerum votis absolvat purpureorum.
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
119.0258D| Sanctorum eximiis meritis precibusque beatis,
Quorum perpetuos memorat liber iste triumphos,
Da, Pater omnipotens, veniam, da, Christe, medellam
His qui supplicibus votis ac mente fideli
Committunt sese tantis per saecla patronis,
Qui zabulo victo rutilis super astra coronis,
Conspicui, de te quidquid petiere merentur.
. . . . . . . . . . . . . . . . . .
Christe, precor veniam segni des mitis alumno.
Tardus sum, tarde sed tibi nemo venit.
119.0259A| Longus praeteritis tenuit nos error ab annis,
Sufficiat meritis haec rogo poena meis.
Vita brevis superest, in mortem et pronior aetas:
Jam peccare senex nequeo, nolo tuus.