Aeterne rerum conditor,
Et clarus mundi formator,
Deus in adjutorium
Intende tu humilium;
Cordeque tibi devotum,
Festina in auxilium.
Da mentis fida regmina.
Ac verbi clara munera;
Da vota cordis optima.
112.1609B| Et facti dona plurima;
112.1610A| Sensum corde purissimum,
Famen ore pacificum.
Ut tuam laudem famine
In primis possim dicere,
Magnam, miram ac praeclaram,
Digna voce justissimam;
Meaeque sim miseriae
Compunctus memor ultimae.
Deus salus credentium,
Deus vita viventium,
Deus deorum omnium,
Deus et princeps principum,
Deus summus amabilis,
Deus inaestimabilis,
Altus prosator, vetustus
112.1610B| Dierum, et ingenitus,
112.1611A| Eras absque origine
Primordii et crepidine:
Qui es, eris in saecula
Saeculorum infinita.
Cui est unigenitus
Christus proles charissimus
Dicentis de corde verbum,
Satum ante Luciferum;
Coaeternus in gloria
Deitatis perpetua.
Cum quo simul et Filio
In sempiterno saeculo
Spiritus sanctus aequalis
Regnat, et honorabilis
In eadem substantia
112.1611B| Deus manens per saecula.
Non tres deos, nec profero,
Sed unum Deum praedico,
Salva fide in personis
Tribus glorisissimum
Summum, justum, rectissimum,
Super omnes mitissimum.
Deum Patrum piissimum,
Omnipotentem Dominum,
Factorem visibilium,
Simul invisibilium,
Deitatis principium,
Et creatorem omnium.
Christum Jesum charissimum,
Omnipotentis Filium,
112.1611C| Imaginem verissimam,
Dei et sapientiam,
Virtutem per quam fecerat,
Omnia quae formaverat.
Sanctum quoque paraclitum,
Vivificantem Spiritum,
Qui ex Patre et Filio
Procedit ab exordio,
Pignus, donum gratissimum,
Promissum lucidissimum.
Una trium essentia,
Una est et potentia,
Omousion, deitas,
Atque una aeternitas,
112.1611D| Beatitudo sanctitas,
Magnitudo et bonitas.
Solus Deus in saecula,
Concludens cuncta tempora,
Quibus formavit aethera,
Terram simul et maria.
Excelsus in coelestibus,
Gaudens primus agminibus.
Bonos creavit angelos,
Ordines et archangelos,
Principatus et virtutes,
Thronos, dominationes,
Potestates et cherubin,
Gloriosa et seraphin.
Uti non esset bonitas.
112.1612A| Otiosa ac majestas
Trinitatis in omnibus
Largitio muneribus,
Sed haberet coelestia,
Quibus det privilegia.
Sed coeli regni apice
Stationis angelicae
Claritate prae fulgoris,
Venustate speciminis
Superbiendo ruerat
Lucifer, quem plasmaverat.
Apostataeque angeli
Eodem lapsu lugubri
Auctores cenodoxiae
Pervicacis invidiae,
112.1612B| Caeteris remanentibus
In suis principatibus.
Draco magnus, teterrimus,
Terribilis et antiquus,
Qui fuit serpens lubricus,
Sapientior omnibus
Bestiis, animantibus
Terrae ferocioribus.
Tertiam partem siderum
Traxit secum in barathrum
Locorum infernalium.
Diversorumque carcerum,
Refugus veri luminis
Parasitus praecipitans.
Dum pius mundi machinam
112.1612C| Praevidens et armoniam,
Polum et siccum fecerat,
Atque aquas diviserat,
Herbarum format germina
Virgultum ac arbuscula.
Solem, lunam ac sidera,
Ignem ac necessaria,
Aves, pisces et pecora,
Bestias, animalia,
Tum demum honorabilem
Ipse condidit hominem.
Huic praecepit firmiter
Manere immortaliter,
Suam sacram imaginem
Servare venerabilem,
112.1612D| Sequique jussa Domini,
Vicarius cum sit Dei.
Esto, dixit, humillimus,
Rector mundi et dominus,
Nam cuncta tibi tradidi,
Ac dominatu subdidi,
Quae sunt mundo viventia
Ac terra germinantia.
Utere ei sapiens,
Omnia quaevis comedens,
Fructus ligni pomiferi
Simulque salutiferi,
Pomum ne ligno vetitum
Mandas tibi mortiferum.
112.1613A| Haec saevus, ut audierat,
Chelydros et inviderat
Dira pestis timuerat;
Unde illa corruerat,
Ne homo coelum habeat,
Quem jam plasmatum viderat.
Adire et tentat feminam,
Quem sator junxit copulam,
Suadet pomum mandere,
Ac viro suo tradere
Promittit deis similes,
Si frangatur esuries.
Consentit illa citius
Quod si non foret satius,
Mandit et viro tradidit,
112.1613B| Et ambo simul decepit,
Dum contra jussum Domini
Est pomum ligni vetiti
Ambo miserabiliter
Cernunt se nudos turpiter,
Certant cum perizomate
Commissum scelus tegere,
Cataphronysis folio,
Sed non latet a Domino.
Excelsus visitaverat,
Quos jam sanos reliquerat,
Adam timens sub arbore,
Latitabat umbramine,
Quem voce ita duriter
Increpavit et fortiter.
112.1613C| Adam, cernis nunc ubi es,
Inobediens lapsus es.
At ille se tutamine
Excusabat excedere,
Alteri causam criminis
Vindicabat peccaminis.
Post hoc eis Altissimus
Fecerat, quod justissimus,
Cinxit eos velamine
Byrsae et decentissime
Morituri pelliculo
Ut vestirentur mortuo.
Tunc paradisum liquerat
Adamus quem ejecerat.
Deus quoque pertinacem
112.1613D| Nunc durae terrae cultorem
Ydrost ei et tribulos
Pareret atque carduos.
Hic generavit sobolem
Nam binam cum discrimine:
Alter alterum vulnere
Prostravit impiissime,
Hoc venenum invidiae
Anguis saevit in homine.
112.1614A| Grassatis sicque duobus
Protoplastis parentibus,
Post tota ruit propago,
Et absque adminiculo
Auctor peccatum auxerat,
Ad inferna detraxerat.
Creverunt homicidia
Dum crevit philargyria,
Abundabat luxuria
Dum anxit gastrimarchia,
Tota nefanda crimina
Jam possidebat glarea.
Noe Deus temporibus
Mersit aquis ultricibus
Totam mundi progeniem,
112.1614B| Adam et claram sobolem,
Praeter quos arca vexerat,
Et Excelsus servaverat.
Sed item ptyra coepere
Sordidare terricolae,
Neque laverunt flumina,
Ut non crescerent crimina,
Nec quos mors absorbuerat
Epistimi domaverat.
Hoc Abraham post viderat,
Nec tamen hunc juvaverat,
Isaac quoque et Jacobus,
Celsi patrum cum coetibus.
Legislator et Moyses
David simul et prophetes.
112.1614C| Nec profuit industria
Ullius atque stychia
Post mortem infernalia
Penetrabunt cubilia.
Regnabat mors latissime
Super omnes durissime.
Ni solius clementia
Auctoris et potentia
Subveniret miserrimis
Jacentibus in infimis,
Totus homo cum sobole
Interiret peccamine.
Omnipotens mitissime
Misit Pater ab aethere
Filium unigenitum
112.1614D| Amatum et dulcissimum;
Ut hominem a tellure
Sublevaret piissime.
Aliena astutia
Quem seduxit versutia
Diri draconis spicula
Vulnerabant praecordia.
Et sontem sibi subdidit,
Quem cleps ipse non condidit.
112.1615A| quanta Dei pietas,
Et sempiterna bonitas
In se Deus susceperat
Hominem quem creaverat,
Illum sibi quaesiverat,
Quem non juste perdiderat.
Virgo Deum conceperat,
Gabriel quem praedixerat;
Postque novem curricula
Mensium et volumina,
Incarnatum ex Virgine,
Verbum venit cum salute.
Pastores natum praesepe
Gaudebant Jesum cernere,
Stella flagrans et lumine
112.1615B| Magos duxit cum munere.
Herodes coepit quaerere
Christum regem occidere.
Parvulorum in millibus
Saeviebat cum cladibus,
Talia in initio . . .
Mundus obtulit Domino,
Studet morte perimere,
Qui venit vitam reddere.
Ter denis magnis orbibus
Annorum actis mensibus
Ab Joanne in Jordane
Vinctus erat baptismate,
Lavit se unda latior,
Quod ipsa esset purior.
112.1615C| Spiritus super columbae
Jesum mansit in specie,
Pater prolem testaverat
Mundo, quod non crediderat
Trinitatis mysterium,
Consecravit sic baptismum.
Ivit Jesus in eremum,
Ferarum habitaculum,
Illic tempus jejunii
Peregit salutiferi,
Quater denosque noctibus
Junxit soles inesibus.
Erepton [serpens] ibi callidus
Aderat cum doloribus [dolis],
Suasit hunc de lapide
112.1615D| Nam sibi panem condere
Dipsitis, vult velamine
Verborum Christum noscere.
De templi alto culmine
Jubet Jesum descendere.
In monte mundi gloriam
Ostendit et monarchiam,
Se cuncta dare promisit,
Si cadens se oraverit.
Tantum perverse locutus,
112.1616A| Quantum fuerat perversus,
Seps ipse se plaudaverat
Posse quod nunquam poterat,
Sed cupiebat sternere,
Quem se sperabat vincere
Adam primum hic vicerat,
Quem secundus prostraverat
Gula et philargyria,
Simul et cenodoxia,
Cum quibus illum repulit
Jesus et igni tradidit.
Postquam zabulus pulsus est,
Angelis ministratus est,
Advocavit discipulos,
Plures jam et apostolos,
112.1616B| Inter quos signa plurim
Fecit atque miracula.
In Chanan vinum fecerat,
Simul et firmaverat
Fidem rudem tum comitum,
Dum perfecit miraculum,
Eisque altum abyssum
Patefecerat dogmatum.
Late per Judae termina
Coruscabant miracula,
Dum missa virtus coelitus
Operatur divinitus,
Monstrabat se hominem,
Qui regnabat in aethere.
Caecorum multa millia
112.1616C| Cernebant clare lumina,
Multi surdi per agmina
Currunt, quaerunt salvamina
Saltat claudus laetificus,
Gaudet sanus et leprosus.
Tota draconis horrula
Vis fugit omos callida,
Cum ex multis clamantia
Exiebant daemonia,
Christum Domini testantia,
Quem non capiunt saecula.
Venit jam salutiferae
Tempus mortis Dominicae,
Summus quo secum decrevit,
Ut hominem redimeret,
112.1616D| Redderet saevo merita
Et poenarum dignissima.
Movit Judaea praelia,
Contraxit plebis agmine
Sanctum ad tribunalia
Duxerunt et concilia
Comes Judas trucissimus
Quod sanxit cum principibus.
Traditur vinctus gentibus
Christus a pontificibus,
112.1617A| Sputis, flagellis, alapis
Illusus atque spinetis
Crucifigitur innocens
Consentit rex insipiens.
Terra expavit, facinus
Hoc motu notans citius,
Elementa tremuerant,
Astra et se celaverant,
Solus homo non timuit,
Quod solus ipse confecit
Tum revixerunt mortui,
Et patuerunt Erebi
Obscura loca carcerum,
Cum venit auctor luminum
Vectes, serae confractae sunt.
112.1617B| Justi et liberati sunt.
Gemit hostis in catena,
Cum fecit Rex judicia
Et sanctis liberamina,
Quod doluerunt tartara;
Victor Christus ascenderat
Suos et secum duxerat.
Tertia lux redierat,
Christus et resurrexerat,
Jam victurus in gloria
Victor clarus per saecula,
Deus virtutum Dominus,
Rex regum potentissimus.
Quater denis post diebus
Versatus cum laetantibus
112.1617C| Ostendit se miraculis
Vere vivum discipulis,
Omne tulit mirantium
Corde quod erat dubium.
Jubens eis discurrere
Per mundi plagas dogmate.
Ite, ait, per populos
Et ferte fructus plurimos,
Docete verbo fideli,
Servare hoc quod docui.
Eos qui velint credere,
Lavate sacro flumine
Dei Patris in nomine
Natique cum Spiramine,
Laxantes cuncta crimina,
112.1617D| Et docete remedia.
Ast vobiscum in saeculum
Ego sum non solatium,
Cum videritis fervere
Mundum bellis et errore,
Nolite tunc pavescere,
Nec pugnis malis cedere.
Omnis terra cum sobole,
Ponto simul et aethere,
Data mihi regimine
Cedit, servit et munere,
Vinctus hostis expulsus est,
Mundus et liberatus est.
Ascendo nunc lucidum jam
112.1618A| Chari Patris ad solium,
Qui me misit ab aethere
Totum mundum redimere,
Carpere regna debita,
Et esse in Patris dextera:
Nulla vestra tristitia
Teneat nunc praecordia,
Mitto vobis laetissimum
Nam paraclitum Spiritum,
Ipse vobis ut ego sum
Est magister in saeculum.
Ipsi tenent quod monuit,
Ille ivit quo debuit,
Super astra celsissima
Sedet in Patris dextera,
112.1618B| Judex nempe novissime
Venturus et in aethere.
Ipse de coelis Domino
Descendente altissimo
Praefulgebit clarissimum
Signum crucis et vexillum.
Plangor super se nimius
Erit tum cunctis gentibus.
Tectisque luminaribus
Duobus principalibus
Cadent in terram sidera
Ut grossus de ficulnea,
Eritque mundi terminus
Ut fornacis incendium.
Clangor buccinae quaternas
112.1618C| Sonabit terrae per plagas.
Discurrunt coruscantia
Fulgura et tonitrua
Tunc in montium specubus,
Abscondent se exercitus.
Ergo erit dies ille,
Dies planctus et lacrymae,
Dies irae et vindictae,
Tenebrarum et nebulae
Dies magnae angustiae,
Laboris ac tristitiae.
In quo cessat mulierum
Amor ac desiderium,
Hominumque contentio,
Mundi hujus et cupido
112.1618D| Cum coelo, terra, ardore
Conflagrant atque lumine.
Turba primi archangeli
Strepente admirabili,
Erumpent munitissima
Claustra ac polyandria,
Surget homo a tellure
Restauratus a pulvere.
Undique conglobantibus
Membrorum paginibus [compagibus],
Animabus aetralibus
Eisdem obviantibus,
Certant sancti cum munere
Christo Regi occurrere.
112.1619A| Altithronus glorioso
Rex sedebit in solio,
Angelorum tremebunda
Circumstabunt et agmina,
Cunctis judex cum propria
Secundum reddet merita.
Stabimus et nos pavidi
Ante tribunal Dei
Reddemusque de omnibus
Rationem affectibus,
Nostra videntes posita
Ante obtutus crimina,
Librosque conscientiae
Patefactos in facie;
In singultus erumpemus,
112.1619B| Et fletu diro gememus,
Subtracta necessaria
Operandi materia.
Tunc fideles nam coelestem
Urbis summae Hierusalem
Sustollentur ad patriam,
Introibunt ad gloriam,
Ubi fulget vera pacis
Lux Christus, sol mirabilis.
Hymnorum cantionibus
Sedulo tinnientibus,
Sanctis tripudiantibus
Angelorum ex millibus
In paterna claritate
Se gaudent Christum cernere.
112.1619C| Sic viginti felicibus
Quatuor senioribus
Coronas jam mittentibus
Agni Dei sub pedibus
Laudatur tribus vicibus
Trinitas aeternalibus.
Bis binis coram stantibus
Unitis animalibus,
Terna laude sonantibus
Sanctus Sabaoth Dominus.
Hac sancti manent gloria
A saeculis in saecula.
Zelus ignis furibundus
Consumet adversarios,
Nolentes Christum credere
112.1619D| Deo a Patre venisse,
Retro ruunt perpetui
In ignis flammas impii.
Ubi habentur tenebrae
Vermes et dirae bestiae,
Ubi ignis sulphureus
Ardet flammis edacibus,
Ubi rugitus hominum,
Fletus et stridor dentium.
Ubi gehennae gemitus,
Tonitruus et horridus,
Ubi ardor flammaticus
Sitis famisque maximus,
Ubi tortor durissimus
112.1620A| Auget poenam cum laribus.
Satan atro cum agmine
Quo tenetur in carcere
Religatus in Tartara
In aeterna incendia
Cocytique Charybdibus
Submergetur in gentibus,
O Deus veri luminis
Auctor et omnis hominis,
Miser ego quid faciam,
Tunc ubi atque fugiam,
Cum tremet mundi machina
Sub flammarum monarchia?
Quo me tum possum vertere
Et suffragia quaerere,
112.1620B| Cum contra me sententia
Profertur in magna angustia?
Accusor reus criminis,
Cum non sit favor operis.
Damnant me facta propria,
Verborum multa millia,
Amor malus cum rubore.
Ira rixae et maculae
Totum patet in lumine
Mentis et penetrabile.
Cerno tremens quod feceram,
Et diu quod celaveram,
Nec adjuvant solatia,
Patris et matris famina,
Turba nec amicabilis
112.1620C| Praestat juvamen debilis.
Unde salus jam, Domine,
Mihi veniet propere
Praeter tuam clementiam
Solam, et veram gratiam;
Aut quis dat indulgentiam
Praeter tuam potentiam?
Te, bone Jesu, deprecor,
Auctor vitae et redditor,
Salva tuum mancipium,
Munus et da perpetuum,
Verax ut tuo famine
Justificeris, Domine.
Tibi grates ex pectore
Redemptus a discrimine,
112.1620D| Deo vivo ut referam
Laeta voce victoriam,
Sequens te Regem proprium
Raptus ex hoste Dominum.
Nuncque rogo uti jubeas,
Et in me hoc perficias,
Quandiu in ergastulo
Sum clausus, carnis sedulo,
Ore, corde et opere
Te canam faudem, Kyrie.
Doxa tibi, Altithrone,
Rex coelorum sanctissime,
Qui me tuo juvamine
Consolaturus optime
112.1621A| Laus et honor eum gloria
In saeculorum saecula.
Pro me, quisque legas versus, orare memento
Raban dicor ego, tu sine fine vale.