Odas (o utinam cui mittuntur placituras!)
Odoni magno dirigo paruus ego.
Odo, pontificum decus et specialis honestas,
Consilium papae, regula iusticie,
5Ecclesiae robur, non concutienda columna,
Mittit quod placeat Burgulianus aue,
Burgulianus aue magno dicit patriarchae,
Quod michi noticiam praesulis obtineat.
Odo, Wido mea michi te celebrauit in aure,
10 Pluribus indiciis te michi significans.
Guido tuum nomen nostrum deuexit in orbem
Vtque uiri tanti preco uir ille mihi,
Te mihi procerum statura significauit,
Que non excedat effigiata modum.
15Mores iocundos Wido tibi dixit inesse
Et quod conueniat moribus alloquium;
Etque mihi dixit: te ditat littera diues
Et uatum musas deliciosus amas;
Si cantare uelis, cantas modulamine dulci;
20 His superest uultus et facies hilaris;
Affatu suauis, communis et omnibus omnis,
Exhilaras mestos et stolidos reprimis;
Os oratorum modo uiuis Tullius alter,
Callidus in uerbis uiuis Aristotiles.
25Tempora quae modo sunt, quae sunt sine remige nauis,
Rectorem statui te uoluere sibi.
Qui te fecerunt, Odo, uelut ostia Romae.
In modico Romae te facient dominum.
Sic iam coeperunt ordiri prouida fata,
30 Hic intelligimus iamque fauemus eis.
Odoni factus heres in pontificatum,
Mox in papatum substituendus eris.
Hoc locus, hoc nomen, hoc signat copia linguae,
Hoc alti sensus precinit integritas;
35Innuit hoc habitus tunicatae religionis:
Vos ambos idem Cluniacus genuit;
Ambos uos fouit, uos Hostia sustulit ambos,
Alter papa fuit nec minus alter erit.
O si tunc merear florere superstite uita.
40 Vt tunc te toto pallidus ore canam!
Tunc Orpheus nostram nequeat superare camenam,
Si pleno flatu buccina nostra sonet.
Velis furtiuis uehitur modo nostra carina,
Namque piratarum perstrepit omne genus;
45Insontem lacerant me dentibus obloquiorum
Meque reum mortis clamitat inuidia.
Obiciunt quod ego tabulas post tempora tango,
Quod non demisso uado supercilio.
Ipse susurro tamen, mecum quoque rumino psalmos
50 Atque obliquatis uultibus intueor.
Vt furor inuidiae probitati est seua nouerca,
Quocirca tepeo sepius a studio.
Quod si me uellet defensio uestra tueri,
Vt mea dumtaxat carmina diligeres,
55Repentes hederae mox serpent uberiores.
Si quando audaci fretus ero gladio,
Audaci si quando liras moderamine tangam,
Si musas pleno pectine discutiam,
Si quando inpauidus uates audebo uocari,
60 Si calamos teneam non trepidante manu,
Si uerbo nostris signisue quibuslibet odis
Illudas, Odo, fulmina non timeo.
Fulmina quae timeat, quem maxima Roma tuetur?
Quid timeat tua quem proteget, Odo, manus?
65Me sub amore tuo digneris, maxime pastor,
Tutior ut Romam, si sit opus, uideam,
Tutior ut duce te Romana palatia cernam,
Quem mea rusticitas terreat absque duce.
Iam nunc de uestro tamquam securus amore,
70 Vobis commendo quod penitus cupio.
Me presumentem de te confundere noli,
Debita posco quidem, da mihi, namque potes.
Si quotcumque modis aures obstruxerit aspis,
Vt nolis nostras insinuare preces,
75Si quesita neges possisque negata referre,
Si tua claudantur corda meis precibus,
Vt dare tu nolis sine damno quod dare possis,
Non es quem spero, quem tuus ipse cano;
O quam sperabam uiuis procul et procul alter -
80 Quod Deus auertat ut michi tu facias.
Vnicus est, Odo, mihi filius, immo coabbas,
Pro quo deuotus asto tuis pedibus.
Namque manum super hunc nimis aggrauat ille Remensis,
Iram qui papae funditus emeruit:
85Imposuit siquidem regi diadema Philippo;
Nunc et in hoc papae negligit imperium.
Propterea fundo mea viscera funditus, Odo,
Vt mihi perficias hanc tibi rem facilem:
Abbatis partes sustentes ordine recto,
90 Vt restauretur filius ille meus.
Quod confirmauit in eo romana potestas
Inconuulsum sit permaneatque ratum.
Et potes et debes, nisi me contempseris, Odo,
Abbatem Sancto reddere Remigio.
95Non ingratus ero, superaddam gratificandus
Munera carminibus, carmina muneribus.
Ecce fatigatus nimium remeare nequiuit,
Sed, si mandabis ut ueniat, ueniet.
Iam securus erit, redeat si scripseris illi,
100 Nouerimus quoniam restituendus erit.
Si mandare uelis quod penses utile nobis,
Guidonem nostro noueris esse loco.
Guido mihi uiuit magnus, bonus atque fidelis,
Magni momenti, nominis haud modici.
105Hunc uenerare modo quo nos ueneramur eodem,
Namque bona morum simplicitate uiget.
Odam dilatat occasio multa precandi,
Sed modo, fine breui, sis memor, Odo, mei.