Galoni rescribo meo legando salutes
Ex me multiplices quas sibi promeruit.
Galo mi, salue; salue, specialis amice,
Quem michi multus amor iungit et unit idem.
5Crede michi, cre<dasque precor> credasque fatenti:
Plus opibus Cresi carmina missa placent.
Carmina missa placent quoniam sunt carmina digna,
Quorum, si sapio, sillaba queque sapit.
Si me diuitiis ditassent fata benigna,
10 Dotarem magnis carmina muneribus;
Si me Cesaribus genuisset Roma coequum,
Digna coaptarem munera carminibus,
Non hederas tantum neque tantum laurea serta,
Sed mea <siue> darem sceptra secunda tibi.
15Nunc tibi nil ex me nisi tantum pignus amoris,
Plus quam significo te uehementer amo.
Te uehementer amo cum sis uehementer amandus,
Vt uehementer amem te tua musa facit.
Nil reprehendendum tua cartula detulit ad nos;
20 Quin immo, grandi singula laude nitent.
Ad laudes dandas succumbit nostra facultas,
Sed non succumbit, credito, uelle meum.
Non a condigno caruisses munere, Galo,
Si que digna forent munera sufficerent.
25Nunc tibi sum sterilis, nunc sum tamquam uir inanis,
Non prodesse queo, sed queo diligere.
Non omnino tamen nostrum uerearis amorem;
Qui modo sum sterilis, quandoque parturiam.
Si modo non prosum, post cras prodesse ualebo;
30 Res mutabuntur forsitan in melius.
Si tamen et mandes quod habet nostra facultas,
Totum mandantis mox erit in manibus.
Denique, quicquid sit quod nostra potencia possit,
Immo totus ego militet omne tibi.
35Ecce quod ad presens pro munere reddere possum,
Reddo tibi grates scilicet innumeras.
In sublimandum te, Galo, totus anhelo:
O utinam nostras ipse uices subeas!
Te duce, maioris modicum post tempus honoris;
40 Ipse uices subeas, ipse gradum teneas.
Quod si nos nequeant pariter sustollere fata,
Saltem te foueant, si michi non faueant.
Pro te sufferrem letus quemcumque laborem;
Sint plus quam nobis fata benigna tibi.
45Nil michi tam gratum, nil tam michi delitiosum
Quam me posse tibi uelle quod accipias.
Velle quod accipias et quid tibi gratificetur
Est equidem uite portio magna meae:
Viuo michi si uiuo tibi; mea summa uoluptas
50 Est ut agam quicquid me tibi gratificet.
Si mea me poterunt tibi carmina gratificare,
Adiciam gratum carminibus studium.
Nec conferre tuis attento carmina nostra,
Nec presumendo me tibi spero parem.
55Quam longe superat sol lunam lunaque stellas,
Tam longe superat uestra camena meam.
Ieiunus meus est calamus, tuus erogat escas.
Galo sonat sensum, sed mea musa iocum.
Meuius et Bauius prepollent carmine nobis
60 Et tua Virgilium lucida musa sonat.
Vix scripturarum sensus meus attigit ima,
At tu grandiloquum uincis Aristotilem:
Ditatur diues tua musa sophismate multo.
Tu tranas pelagus, littus ego teneo.
65Virtuti discredo meae, tibi uiribus impar;
<B>os lassus, lasso iugera sulco pede.
Confiteor, neque diffiteor, mea carmina nuda,
Cum tunicas miror carminis ipse tui.
O quantis et quot tua scripta coloribus ornas:
70 Non thesaurus inops tot dare posset opes.
Ne tamen accidia me damnet desidiosum,
Vltra me studio sedulus assideo.
Quidlibet incipio, uelut insequar, ore diserto,
Dissidet a proprio clausula principio.
75Ingentem fumum dat momentanea flamma,
Succumbunt humeri mole sub insolita.
Ergo, quicquid ago uix est dictantis imago;
Ipse uerecundor cum mea scripta lego.
Sed tu, quem cumulant thesauri philosophie,
80 Vatum dux et lux, ore sonas alio.
Ex fumo lumen das, non ex lumine fumum;
Si uis, ipse doces et genus et spetiem.
Tu mea scripta rogas, ceu sint mea scripta legenda;
Tamquam sint aliquid, tu mea scripta rogas.
85Quedam transmisi, que si relegens tetigisti,
Non nescis quante simplicitatis erant.
Haec laudando tamen, speculatus ad astra tulisti
Sed tua me multum iuuit amicitia.
Vere multus amor plus quam res fauit amico;
90 Sed nec adulantis te noto, Galo, nota:
Laus est, si ualeat simplex fauor inter amicos;
Deperit et nichil est, si fauor absit, amor.
Fauisti uero michi sicut amicus amico,
Non etiam dubito quin iterum faueas.
95Celares etiam si que celanda fuissent
Erratusque meos compositurus eras.
Dum iocor et nugor, dum taliter otia uito,
Excessit calamus et iocus iste modum.
Ad pueros scribo, nec pretermitto puellas,
100 Tamquam torruerit me iuuenilis amor.
Nec iuuenilis amor nec me malus abstulit error,
Sed michi iocundo musa iocosa placet.
Musa iocosa placet, quoniam michi uita iocosa;
Vita iocosa tamen facta iocosa fugit,
105Que tamen et scripsi tamquam uir totus amoris:
Volo liber passim compita circumeat.
Musa iocosa michi, sed uita pudica iocoso
Et tamen innocuum fascinat inuidia.
Quod si nugosum uis hunc tibi, Galo, libellum,
110 Me famamque meam credo tuis manibus.
Estque superuacuum de libro quid sit agendum
Si quasi te doceo: plus amor id doceat.
Hoc sciat, hoc doceat, hoc non ignoret amicus:
Inuidus interpres euomit obloquium.
115Et tu, quem felix michi iunxit et aurea musa,
Pro tibi sollicito, sepius inuigila;
Pro michi sollicito <te>, sepius inuigilabo
Vtque diu ualeas, effitiam precibus.
Meque deo, queso, commenda, Galo, precando,
120 Vt sciat amborum mutua uota Deus.