Ad me carta mei uenit mellita Radulphi,
Quam sapor immensae condit amiciciae.
Qualiacunque meo reddam rescripta Radulpho
Quae fauor egregiae tutet amicitiae.
5Alloquor ergo meum, scripto resaluto Radulphum,
Qui mecum uiuit portio magna mei.
Alter ego, uel ego si sint duo spiritus unus
Sique duo fiant corpora corpus idem,
Vt ualeas dico, te tota mente saluto,
10 Quodque mihi uellem deprecor omne tibi.
Non est quod plores, quamuis impleuerit aures
Infestus rumor turboque falsiloquus.
Cum necdum uadam me plorans plangis iturum;
Hoc post cras aliter forsitan esse potest.
15Quod si non uado, si sol mutauerit auram,
Incassum lacrimas exeris ecce tuas.
A lacrimis igitur in talibus abstineatur,
Donec rem certam certa fides dederit.
Quod si prenimio lacrimas ardore preoptas
20 Nec seruat tempus impatiens animus,
Me potius plangas obiturum, non abiturum:
Altera certe res, altera forsan erit.
Pro certis rebus certas lacrimas habeamus.
Prouidus et prudens damna futura caue,
25Aut nichil aut modicum pro damnis plange futuris;
Quod superest, ualido pretereas animo.
Quas tamen et ualeo grates tibi, care, repenso,
Quod michi sollicitas iam tribuis lacrimas.
Non tamen emerui quia pro me sollicitaris,
30 Sed facit hoc animi uena benigna tui.
Hoc modo prependas: uadam sit plena facultas,
Impos ero uoti si remanebo domi.
Me tamen et certum reputa tibi semper amicum,
Omnipotens donec finiat alterutrum.
35Nunc quoniam fragilis sine remige cimba procellis
Erro, mihi portum redde tuis precibus.