At Praeses timidus, rerumque stupore coactus,
Malle pati propriae dixit dispendia vitae
Intimat, et saevo quam justum prodere regi
Isque tumens nimium praecipit acerbius illum
Compedibus rigidi damnatum carcere ferri
Stringere, mutata custodis sorte prioris.
Urgentur chalybes furcos aptare bicornes,
133.1001D| Et sterili funes nexare labore trilices,
Quis terrere queant athletae corda ligati.
Sed quo suppliciis animo mordacius instant,
Prorsus eo minimum se profecisse stupebant.
Nam quaecunque sacris nectebant vincula membris;
Aut diffusa cadunt, aut forte incongrua fiunt:
Artubus innocuis libertas cessit herilis.
O crudele genus! frustra contunditur incus.
O scelerata manus! quid prodest laedere corpus?
Non metuit jugulum, quem contremit indere lorum.
Digne satis gressus tremulae fugere catenae,
133.1002A| Pacifice qui currebant per competa vitae.
Ergo alacres pastor curans mitissimus agnos,
Lingua perdocuit, manibus baptismate tinxit.