Daemonis ira fremens tantam vult subdole gnosiu
Fallere, delecto quo primum milite caeso
Invalidi fragiles perterreat agminis hastas.
Plurima maturans antiqua recurrit ad arma,
Corrupitque levem regis morbose jugalem.
Haec virosa malae jaciens tum tela pharetrae,
Corcula strophoso violavit vulnere regis,
Rancidulis infesta modis, ceu garrula perdix,
133.0995C| Culpabat justum collatis rebus abuti.
Gloria namque viro totis a partibus orbis,
Agricolae plures, fecundae gramina terrae,
Procurvi proceres, juvenum fetura locuples,
Insuper aethereae monachorum concio vitae.
Postquam pestiferum penetravit corda venenum,
Adscivere suis deceptum prone loquelis
Veri doctorem, justi quoque pene sequacem
Theodorum, supra cecinit quem rustica musa.
Annuit ipse quidem regalibus improbe coeptis,
Substituens ternos sub nomine praesulis intra
Contiguos Patri fines illo usque monarchas (episcopos).
Audiit Eutyches quid rex sibi contrahat, imas
Percontare volens naevo sine criminis iras,
133.0995D| Alta petit lento triclinia opipare gressu.
133.0996A| Ecce faces tanti stimulatoresque pericli
Obriguere metu, commentaturque maligna.
Cur laedor, Pater, inquit, ab his, quos nulla fatigat
Nostrarum, fateor, impune molestia legum?
Nos, aiunt, facinus quamvis cogente senatu
Ponimus, haud quodquam nefas decreta refelli.
Sic testes scelerum firi [fieri] potuere suorum.
Antistes vero nollens desistere coepto,
Quidquid ei pravum pseudo-theosebia nectit,
Romuleo sanxit voto fore discutiendum.
Intuitus quosdam foedo insultare cachinno:
O utinam laetos pueri feliciter annos
Ducatis! sed gaudia sors infesta resolvet.
Nec prius in refluos venient haec tempora soles,
Immatura nimis quam tristia fata luatis.
133.0996B| Haec ait, et sobrio compressit verba palato.
Alfwine post jugulum populi luxere profatum,
Inferias caeso dantes moerendo Clitoni
Cujus post tumulum fratris victoria fluxit.