Devictis igitur falsi latoribus astus,
Pignere sanctorum multa quoque glore venustus,
Deserit Ausonias multis comitantibus oras.
Alpinosque petit, quo Celtica permeet arva.
Praeteriens notos pedetentim transit Alanos:
Tandem pacatos devenit ad usque Sicambros.
Hinc vexatur acri per singula membra veterno:
Nec quibat metas pedibus tranare cupitas.
Fertur equo primum; post haec gestamine fratrum,
Vocibus et toto pastorum corde dolentum;
133.1008C| Muratamque vehunt dilectum pondus ad urbem
Semianimem insueto componunt debite stratu:
Perculsique metu, quidnam contingat in actu
Exspectare timent, mortis formidine pressi.
Octonis etenim bis forte quaterque vigenis
Decubuit horis, pastus fraglamine mentis
Corporis aut escis, aut qualibet arte liquoris.
Demum cum quinti spirarent lumina solis,
Mittitur e summo (dictu mirabile!) coelo
Archanus Michael, nitido lampabilis ore;
Quem Pater intendens, non ut fantasma repellens,
Ceu stilbonta [splendentem], novum lumen, veneratur amicum.
Surgito concivis, nostri non portio vilis:
133.1008D| Et licei astricolas inter numerere catervas,
Inquit, ab orbatis jam nunc revocaberis agnis.
Postquam bis binis fratres solidaveris annis;
Cum mercede bona temet revocabo, sed insta
Christotochae dignas aedes fabricare Mariae:
Cujus amore tibi cumulantur certius anni.
Novit quid Petro, Petri quid solvis adelpho.
Continuo sanctos subiit vigor integer artus:
Angelicum superam numen recucurrit ad aethram.
Surgitur, et tristes renovantur digne sodales.
O defesse, sagax curat quem coelica pinax:
133.1009A| Et quia pellacis vitasti gaudia saecli,
Cum numero vitae meruisti praemia summae.