Verum discordes flagrant ardentius irae.
Et quas Christicolis pastor fundaverat aedes,
Nisibus efferis averruncare parabant.
133.1006B| Extorres stavunt [ an statuunt] agio incassum palinodo,
Quos sacer electis gradibus formarat adelphos,
Dulsos coenosi lychinos audititi destos.
At pia ventilabro Christi sententia justo
Efflavit paleas, cocyti ardore cremandas,
Condivitque bonam coeli per horrea frugem.
Nam pater ipse greges et ovilia cara revisens
Ingemit, et precibus Domino commendat anhelis.
Aggressusque dehinc Romani pervia callis,
Ingreditur partas opulento remige lintres.
Carpebant placida libratis aequora velis,
Figitur et notis vehemens lautomia arenis.
Oblitas igitur peragrantes commode terras,
Divino comites potabat fonte fideles.
133.1006C| Non errare licet, non manticulare necesse est,
Gratia quos tanti servat ductoris opima.
Is etenim largas, quamvis devotus egeret,
Impensas eleis [liberalibus] palmis fundebat apertis.
Quapropter, ceu praecinuit Davitica psaltes,
Justa manebit ei vitae farrago perennis.
Transmissis tandem Jovialibus aeque cavernis,
Macarii penetrant rutilantia dindyma Petri,
Qua renitebat ovans summa virtute Joannes.
Affines moti festinant Euge per urbem.
Astipulant modulis comto sistemate, cerus [sacer]
Aedituusque graves oppandit agillimus aedes.
Introiit praesul testudine fultus opaca,
Qui tellure cubans unca suffragine suda [flexo poplite]
Mille piis instillat aquis, vi denique sancta
133.1006D| Coelica summorum reseravit claustra polorum.
Indidit aequisonas divinis auribus odas.
Oratu surgens, famulantum rite catervis
Ambitur, siccatque genas, suspiria pressat.
Ast ubi complacuit, sacra archisteria [templum] scandit.
Pontificum praesul, necnon et concio gaudet
Pistica [fidelis], Tarpeioque ruens de colle senectus.
Intestina Pater postquam dyrrachia [discidia] planxit,
Ad vicina redit lentis habitacula plantis.