133.0986B| Quid narrem lacrymas alterna fronte profusas?
Gaudebant ambo, Wilfridus amore paterno,
Nec minus ipse pater dilecto pignore viso:
Quemque prius animo moerens laxarat amaro,
Permulcet, blandis dans basia casta lacertis.
Nunc singillatim modo miscent laeta vicissim.
Sero quidem rediit, verum tria lustra peregit
Hospite cum prisco, discens examine multo,
Abdita multimodae scrutarier antra sophiae.
Urit amor juvenem, nec tardat grata cupido,
Occuluit quod tecta pio synthemate virtus
Prodere. Nam crines summo de vertice passos
Pontificis dextra primum titulante recidit,
Optans vivificae sustollere stigma coronae.
Archipater gaudet heredem nactus opimum,
133.0986C| Cui queat eudoxas moriens committere caulas.
Arbiter ast rerum praesciverat hunc aliorsum
Vomere salvifico sulcare novalia Christo.
Francorum tum forte scelus vastissima pestis
Augebat, Balthild reginae nomine pistrix,
Olla velut fervens stygia fuligine tosta
Instabat laceris agios laniare creagris.
Non nostrum facinus metro discludere tantum.
Ecclesiae novem violaverat ense patronos [episcopos],
His licet exceptis, quos non capit ars numeralis.
Horum praefatus sine casu criminis unus,
Dalwinus fuerat verbo, re, speque beatus,
Quem fera multatrix lictoribus impietatis
Addixit saevas mucronis pendere poenas.
133.0986D| Hi mox arcessunt crudelia jura furentis,
Multivolae Domini beluae, quam jura tueri.
Ergo petens diri praefixum scamma duelli,
Accepit socium, quem fecerat ante propinquum.
Rennuit ipse tamen, huic ne foret exitus idem.
Sic Pater aeternam sumsit moriendo coronam,
Filius et fortes vixit tolerando labores,
Cum moerore gravi condivit funera caesi.
Protinus ipse parans reddi natalibus oris,
133.0987A| Caeruleum rapidis sulcabat Nerea [mare] remis.
Littora felici patuere salubria cursu.