Interea praeses Mammem jubet ante tribunal
Constitui, et verbis adductum pulsat amaris.
Tu Mammes, quem fama magum serit, ille vocaris?
Servus ait, Christi, Mammes vocor, incola montis.
Dic, inquit, magica compescere qualiter arte,
Et domitare feras, debes nam pandere, possis.
Servio, ait sanctus, Christo, qui cuncta gubernat,
Cujus ad imperium substantia flectitur orbis;
Illum terra timet, coelum, mare, spiritus omnis:
114.1052B| Haec scio et haec fateor, novi nam caetera nunquam.
Dixit Alexander: Magicas si pandere fraudes
Dissimulando fugis, tormentis fortibus actus,
Nudabis quae tecta tenes; dic ergo quod opto.
Non, inquit, didici mysteria foeda magorum;
Invoco sed Christum, cujus venerabile nomen
Omnia sancta facit: carnem tibi cedo terendam
Quam cruciare potes, liber sed spiritus iste
In Domini virtute manet, quem cuncta tremiscunt.
Praeses ait: Magicis poenas contemnere sacris
Te video; ne crede tamen me flectere posse
Nequitiae commenta tuae, vel carmine ludi.
Dixit, et e contra sanctus fert talia Mammes:
Odit quippe Deus vitamque genusque magorum,
Et magus esse nequit Domini qui flagrat amore;
114.1052C| Non tua, scito, miser, timeo tormenta minasve,
Salvatoris habens scutum, qui sidera servat,
Qui me teque suo judex sub jure retentat,
Quem colo, quem solum per legem doctus adoro.
Praeses ait: Diversa studes opponere veris:
Hactenus artifici licuit lusisse loquela,
Jam montana mihi citius secreta patescant.
Et quid, ait, tibimet, judex scelerose, fatebor?