Tempore concilium statuit rex nam sub eodem.
Pontifices veniunt, veniunt simul undique plebes,
Theodricus, clarus princeps, Ebroinus et idem;
Huc etiam venit properans expulsor uterque,
114.1141C| Wagemarus fallax, nec non et Diddo malignus,
Wagemari socius, parilis quos culpa ligavit;
Conveniunt alii, velox quos ultio justa
Haud impune tulit. Primus projectus ab illo
Concilio, factusque reus, jam Diddo ruebat,
Militibus irrisus, vatem qui sede rejecit
E propria quondam, et damnatur proditor amens.
Inde etiam meritis depellitur exul ab auris
Dulcibus, et mortis miserum sententia mulctat.
Wagemar infelix, simili dejectus honore,
Tum sequitur socius sceleris, seu fautor iniquus
Exstitit in causa justi, qui denique fertur
Verberibus tritus trucibus, quem factio cernit
Turpiter affectum poenis, qui sumsit honorem
Immeritus. Nutu summi rectoris Olympi
Creditur effectum: nam post haec guttura nectit
Infelix laqueo, mortis properavit ad umbras,
Tartareamque petit sedem, multatus amare.
Hac mercede suos Ebroinus donat amicos
114.1141D| Qui vatem propria justum de sede tulere.
Nunc extrema manent justo certamina palmae
Exsuperanda, quibus jam victor scandit Olympum.
Ducitur e claustris strictis, quibus ante manebat,
Virgineas aures ubi sanctus dogmate sacrat.
Principis ad vultum, jussus, simul atque Ebroini
Pervenit. Statuunt extra quam parte sub una
Concilium, abstrusas res quaerunt atque futuras,
Vers. 626.
114.1142A| Attentando pium; pandit quibus ordine cuncta
Illos quae maneat sententia praescia rerum,
Aut alios; citius finis haec cuncta probavit,
Quem contra torvus verbis sic fatur iniquis:
« Quid toties verbis te jactas, improbe, vanis?
Martyrii palmam speras te posse mereri?
Ut fueris dignus, sertam palmamque capessis.
Nulla corona datur vitae pro talibus actis,
Nec dignor tali te munere claudere metam
Claudis enim vitam properata morte, superbe. »
Dixerat infelix Ebroinus, mente revolvens
Illum quo dudum mundi destruxit honore,
Sic etiam coeli penitus depellit ab oris,
Illum quo mercede pia depellere gestit;
Longius aeternis adeo sed sanctus adhaesit.
Inde virum quemdam crebrata voce ciebat:
« Accipe, vinclorum claustris, Rotberte, ligare
Hunc studeas, inquit; veniet jam tempus ut illum,
Ut meruit, dignis poenis sub tartara mittam. »
Concitus ille capit parenda jussa jubentis,
114.1142B| Adque domum propriam cautus perducere certat.