Pictorum interea puppi defertur ad oras,
Sed reducem rigido tardant freta clausa Decembre.
Cumque fames, frigusque, marisque pericla furentis,
Nubila cum tonitrus, cum grando, polique micantes
Externo trepidos quaterent sub littore nautas,
(0581C)Venerat alma dies, natus qua corpore signis
Enituit Christus coelorum gloria terris.
Ille, ut erat placidus, blando sic pectore fatur:
Quid, rogo, tanta tenet nostras ignavia mentes,
Tam fera quin ullo scindamus vincula nisu?
Cernitis aequoreo canescat ut aggere tellus,
Aer aquas manat, glacies mare, nox tegit aethram;
Corda fame tabent, hominumque juvamina desunt.
Ergo Deum restat precibus pulsare supinis,
Rubra suis quondam pelagi qui limina pandit,
Nube domum, nimbo panem dat, pocula saxo,
Noctis et horriferas flamma duce discutit umbras.
Tanta dies praesens cujus de munere dono
Promeruit, quaterna magi thesaura ferentes,
Mortalem, Regemque, Deumque tuentur et orant;
(0581D)Quo lavat ipse suo Dominus baptismate mundum,
Clausa diu reserans credentibus aethera saeclis;
Dulcia quo fontes flagrant de gurgite vina,
Munere deque rubent Domini per pocula lymphae:
Sic quoque nostra Deo remeant duce prospera, credo,
Illum si rogitans firmet fiducia pectus.
Haec ubi dicta, freti socios sub littore sistens,
Suerat ubi vigiles supplex jam ducere noctes,
Ceu decisa videt piscis tria viscera frusta,
Et genibus Dominum positis veneratus adorat,
Laudibus accumulans fidei venerabile donum.
Tot superant, vates, convivia solibus, inquit,
Conditor aequavit; quibus actis, aequora placans
(0582A)Navigero patrium nos calle reducet ad arvum.
Tum laribus torrent epulas, gratesque gerendo,
Exhibita triduo recreant dape coelitus artus,
Quae nova mellito testantur dona sapore.
Jamque die quarto laetis cessantibus austris
Blanda salutiferum capiunt trans aequora portum.