Venerat alma dies radio illustrata corusco.
Solis perpetui praesul processit ad aulam
Sacrandam; tunc relliquiae tolluntur in altum
Condendae interius. Praecesserat ordine claro
Pontificalis apex, rubra vexilla triumphi
Regis magnifici pariter tolluntur in auram;
(0412B)Luminibus roseis apte stipata deinde
Turba sacerdotum, monachum, comitumque poten[tum,
Ordinis atque etiam clamans post terga minoris
Consequitur, Christumque vocans ter voce tonan[tem.
Invitatur enim Christus virtute potenti,
Ipsaque sancta Dei genitrix virgoque Maria.
Compellantur in auxilium coelestia votis
Agmina, sanctorumque dehinc exercitus omnis.
Cumque etiam his precibus ternos expleverat orbes
Praesul, et ipsa sequens pariter laeto agmine turba
Protinus ante oculos plebis, oraque virorum
Regi virtutum, regis praecone jubente,
Victorique Deo patuerunt limina templi.
(0412C)Ingreditur praesul divino numine ductus,
Presbyterique simul intrant araeque ministri,
More suo interius acturi jussa potentis.
Importantur enim laetis vallata choreis
Sanctorum spolia. Exterius nam caetera turba
Insistens precibus, altis exclusa respectat,
Donec cuncta bonus famulis altaria praesul
Consecrat altithroni regis praesentibus absque
Quinis, quae mihimet iterum memoranda relinquo.
Protinus interea rursus, lictore jubente,
Panditur alta atque alma Dei domus omnipotentis.
Irruit agmen ovans plebis, subito quoque semet
Inque vicem valvasque intro pressere ruendo.
Dextram namque tenet dextra, inducitque virum vir,
More laicorum porgentes basia buccis.
(0412D)Hinc sopito etiam et turbis clamore remoto,
Ecclesiasticus hinc atque inde collectus in unum
Martyris ad tumbam extemplo convertitur ordo,
Quae tunc noscitur in medio consistere templo.
Plebs quoque testis adest praesens, fit testis et ipse
Conditor omnipotens, qui majestate perenni
Semper ubique manet, ejusque exercitus omnis,
Quod eadem ipsa hora adventus tunc numinis alti,
Qua rapitur Christi martyr de sede priore,
Perspicue in sacra multis innotuit aula.
Praesulis interea insistit veneranda vetustas
Haistolfi precibus, Christi solamina poscens,
(0413A)Ut opus incoeptum divino munere sacrum
Cum sociis sacro possit concludere fine.
At post haec propius Christi tutamine fretus
Idem praesul iens, tolli venerabile corpus
Instruxit: levat ipse prior, hunc voce valenter
Hymnum magnifico laudis nidore refertum
Gignentis, Genitique simul, ac Spiritus almi.
Te ergo Deum laudamus, te Dominumque fate[mur,
Te genitorem perpetuum terra veneratur.
Cuncta tibi angelicus astans mirabilis ordo,
Namque poli cunctaeque potestates venerandae,
Cherubin quoque Seraphin pariterque verenter
Jure tibi soli incessanti voce reclamant:
Sanctus, sanctus, sanctus enim Dominus Deus unus
(0413B)Sabaoth: coeli magna tellusque replentur
Dona [ Leg., Doxa] perpetuae majestatis: quoque [temet
Coetus apostolicus pollens, atque inclytus ordo,
Teque prophetarum numerus laudabilis, aeque
Te nitidus testum laudat exercitus ardens.
Ecclesia te sacra canit diffusa per orbem,
Majestatis enim Patrem immensae venerandum,
Atque tuum proprio verum de pectore Natum,
Sanctum nam Paracletum aequali numine flatum.
Tu doxae rex ac lucis, lux ardua Christus.
Tu genitoris es aeternus sine tempore natus.
Tu hominem suscepisti mundum ad liberandum,
Virginis atque uterum non horruit alta potestas.
Devicto mortis stimulo tu victor ubique
(0413C)Fidis, nam miserans reserasti regna polorum.
Tu Patris in dextra regnas virtute perenni,
Desuper adveniens certus namque arbiter orbis.
Te petimus proni, proprios defende colonos,
Mundi quos proprio redemisti sanguine Soter.
Salvum fac populum hostis de fauce reductum.
Atque tuam dignare, Deus, benedicere sortem.
Auxilioque tuo rege sublimato per aevum, et
Omni quippe die temet benedicimus alte.
Laudamusque tuum cuncta per saecula nomen.
Hacce die nos, Christe potens, dignare tueri;
Neu nos commaculent spurcae contagia vitae.
O nostri miserere, Deus, nostri miserere,
Sitque tua circa nosmet miseratio larga,
Corde quidem fixo veluti confidimus in te.
(0413D)In te, summe Deus, spero, non turber in aevum.
Hunc hymnum subito trepidus suscepit ab ore
Pontificis forte simul ecclesiasticus ordo,
Altithrono cantans alto modulamine laudem.
Nam feretrum loculi, sacra quo martyris almi
Membra inclusa jacent, in prima fonte gerentes
Ambo graves, amboque senes, Haistolfus et Eigil:
Scilicet a tergo pariter monachusque sacerdos
Ercanberctus Baugolfi germanus, et abbas
Theolgarius: Bruunwarque, simul Rabanus et ipse
Presbyter et monachus, multorum jure magister.
(0414A)Ibant aequati numero, Christumque canebant.
Cumque quibus admista pars hinc atque inde piorum
Presbyterum, turbaque premens cum lumine circum,
Vi multa loculum gaudet contingere dextra.
Regia quippe via pannis candentibus apte,
Regis perpetui magnum quae ducit ad altar,
Strata fuit illuc idem, quos ipse sacerdos
Ercanberctus ovans Christi devotus amore
Martyris exhibuit, ostro peplumque rigentem
Insuper accumulans auxit per seque, suosque.
His ita perceptis gressum porrexit ad aram
Pontificalis apex, magno comitatus honore,
In parte occidua Romano more peractam.
Elevat interea populari voce repente
Advena plebs Kyrie eleison; fit clamor ad astra.
(0414B)Christicolis ardent penitus fervore recenti
Numinis infusi. Verum, mirabile dictu,
Tu scis non solito laudis vox omnibus aequa
Efficitur, lacrymas profundunt gaudia mentis:
Laetitiae lacrymae, et cantus miscentur in unum.
Hinc aliud cecinit simili moderamine carmen
Sors Domini, magna laudis dulcedine plenum
Gignentis Genitique simul ac Spiritus almi
In celsis Domino gloria magno
Voti sitque boni terrigenis pax:
Laudamus quoque te, et sanctificamus
Propter magnificum et decus altum.
Haec tam quippe diu celsae jubilatio vocis
Personuit, donec saxoso membra sepulcro
Includunt, clausaque dehinc pausanda relinquunt:
(0414C)Hoc namque occiduae martyr tumulatus honore,
Altithroni regis compta jacet altus in ara,
Absida quam super exstructa namque imminet ingens:
Quamque egomet, quondam hac Christi nutritus in [aula,
Presbyter et monachus Bruun vilisque magister,
Depinxi ingenio tenui, parvaque Minerva
Formans expressi varios ferrugine vultus.