(0406B)
Larga quidem super hoc concessa est copia fandi
Fratribus, inque vicem dehinc respirare potestas.
Fit subito fratrum passim, concursus in unum.
Longis porticibus claustri confessio longa
Cernitur. Hinc vario varia sermone levata.
Concite prorupit in medium res dissona, circum
Fusa rotat, acuens variis rumoribus iras
Infausta genitrice sata discordia proles.
An loquar, an sileam? vulgi sententia fatur,
Quod quis flammigero valide contactus ab igne,
Ignem flammigero pavitanti mente veretur.
Hicce Patrem petit hunc, illum namque ille reposcit,
Quem pars una cupit, refugit pars altera: longe
Compellare senem juvenis, audetque virum vir
(0406C)Vocibus infestis duroque lacessere verbo.
Nec jam quis proprium furtim testatur amorem.
Curritur ad solita saltim solatia votis.
Omnibus in commune Deo prex alta refertur.
Supplicat obnixe ostendi fraterna voluntas.
Dextera quid super hoc statuat manus Omnipotentis.
Perspice nunc precor, o confidentissime frater,
Ipse Deus rex perspicui possessor olympi,
Fidis quam facile miserans in rebus egenis
Consulit omnipotens, discors et futtulis amens
Ast heresis refugit, subito bipatentibus intrat
Laeta quidem comitata fide concordia portis.
At vero interea quatitur densissime signum ( cam[pana ),
(0406D)Quo moniti fortasse animis non viribus aequis,
Ordine permixto fratres glomerantur in unum.
Exin more quidem solito fit lectio versus,
Inde sequens tandem extemplo prece rite peracta,
Erupit in vocem graviter pars ardua fratrum,
Ac salubri dehinc consilio, sic ore ferebat.
Nos, o fida manus, vario turbante tumultu,
Saepe sub adverso partim sudasse labore
Contigit. In commune tamen discrimina morbi
Mixtim nos tolerasse mali contingeret adhuc:
(0407A)Celsi fulminea subito ni dextera Patris
Desuper adveniens nostri miseresceret ultro.
Sed quia nos voluit magni regnator Olympi
Haec iterum loca percipere, non linquere; nosque
Rursus in antiquam nostrae conducere formam
Vitae; nunc animae, totis nunc viribus esto
Quisque suae vitaeque memor, praesumite Patrem
Fratres qui valeat, supplex licet ore recuset:
Non hunc, qui cupit atque nequit, licet ore reposcat,
Moribus insignis pariter cum dogmate sacro ac
Mente pia, digne tantam praecedere turbam.
Haec memorans circumspecte pars ardua Patrum
Extulerat, ea dein repetens quoque caetera prona
Contulit, inque vicem spisso sermone reformat.
Haud mora continuo concordi mente vetustus
(0407B)Poscitur in Patrem Norica regione serena
Nobilis adveniens olim et parvissima proles
Eigil, tuncque gravis veterum scrutator avorum.
Quove reluctanti, sedato pectore pauca:
Fraternum ante quidem nobiscum foedus inisse
Te meminisse decet, socium miserere tuorum, et
Si quid habes virtutis, ait concordia fratrum,
Corporis atque animae precibus neu subtrahe nostris.