Planctus Rachelis (Jerem. XXXI) plebs mecum lugeat omnis,
Et velut ob Joseph, Israel ipse dolet (Gen. XXXVII).
In campo Magedon (Zach. XII) fuerat ceu luctus Adremmon.
132.0572B| Josias migrat (II Paralip. XXXV): sic modo flere juvat.
Convenit ecce mihi cujusdam voce profari,
Cui dolor, anxietas, moeror et intus erat ( Ovid. ).
Carmina qui quondam studio florente peregi,
Flebilis, heu! moestos cogor inire modos.
Ecce mihi lacerae dictant scribenda Camoenae;
Et veris elegi fletibus ora rigant.
Quis, rogo, non luget? quis se plangore coercet?
Cum qui laetitiam amplificabat abest.
Qui faciem placidam reminisci quiverit illam,
Non lacrymas fundens, nonque dolore madens?
Nobilis, ingenuus, primas, mediocris, egenus,
Luctu communi, hunc flet ab orbe rapi.
Vera manent certe quae scribit canna poetae,
132.0572C| Qui cum perspexit acria mortis, ait:
Aspera conditio, et sors irrevocabilis horae,
Quam generi humano tristis origo tulit.
Cujus quod sequitur lauta ratione politum,
Ut relegas, Domine, hic libet inserere.
Ecce hoc triste nefas nobis genuere parentes,
Coeperat unde prius, hinc ruit omne genus.
Primus Abel cecidit miserando vulnere caesus,
Ac fraterna sibi . . . . .
Post quoque Seth obiit, sub Abel vice redditus isdem,
Et quamvis rediit, non sine fine fuit.
Quid Noe memorem laudatum voce Tonantis;
Quem gravis arca tulit, nunc gravis arca premit.
Sic quoque Sem, et Japhet justissima proles,
Sancta et progenies, tale cucurrit iter.
132.0572D| Quid patriarcha Abraham, vel Isac, Jacob quoque dignos?
Cum de lege necis nemo solutus adest.
Melchisedech etiam Domini sacer ore sacerdos,
Job quoque, seu geniti sic abiere sui.
Legifer ipse jacet Moses, Aaronque sacerdos,
Alloquioque Dei dignus amicus obit.
Successorque suus, populi dux inclytus Iesus,
Quos legitis libris occubere patres.
Quid Gedeon, Samson, vel quisquis in ordine judex,
Mortem sub Domino judice nemo tulit.
Israelita potens David rex, atque propheta,
Est situs in tumulo cum Salomone suo.
132.0573A| Isaias, Daniel, Samuel Jonasque beatus,
Vivens sub pelago, stat, modo pressus humo.
Princeps clave Petrus, primus quoque dogmate Paulus,
Quamvis celsae animae, corpora terra tegit.
Semine ab humano cui nullus major habetur
Vir Baptista potens, ipse Joannes obit.
Enoch, Eliasque hoc adhuc spectat uterque,
Qui satus ex homine est, et moriturus erit.
Ipse Creator ovans cito surgens Christus ab umbris;
Hic quia natus homo est, carne sepultus humo,
Quis rogo non moritur, mortem gustante salute?
Dum pro me voluit sic, mea vita, mori.
Ergo quid hinc facimus, quod declinare nequimus,
Cum nihil auxilii possumus esse rei?
Ploramus, gemimus, sed nec prodesse valemus,
132.0573B| Luctus adest oculis, est neque fructus opis.
Viscera torquentur, lacerantur corda tumultu:
Sunt cari exstincti, flendo cadunt oculi.
Ecce vocatur amor, nec jam revocatur amator,
Nos neque jam repetit, quem petra mersa tegit.
Ibimus ergo omnes alia regione locandi,
Ibimus ad patriam, quos peregrina tenent.
Ne, reverende Pater, ne casu. . . esto,. . .
Non hunc flere decet, quem paradisus habet.
Quod jubet omnipotens, non possumus esse rebelles,
Forte Deum contra est illius acta dolens.
Illius ecce sumus figmentum, et spiritus inde est:
Cum jubet hinc imus qui sumus ejus opus.
Accipe solamen (Joan. XVI) quod scis spondere creantem:
In me qui credit non morietur (Joan. VIII), ait.
132.0574A| Spondet adhuc etiam, nullus cui detrahat unquam:
Quae duo deposcant, ut sibi danda sciant.
Si duo de vobis (Matth. XVIII) votis concordibus, aiens,
Implorant aliquid, hoc Pater ipse dabit.
Si possint rari Domino praestante mereri,
Quae precibus poscunt; quid numerosa queunt.
Turba sacerdotum, monachorum corpus inerme,
Nonnae cum viduis, pauper, inopsque phalanx,
Clerus cum vulgo, vilis cum divite summo,
Cum majore minor, cum puero senior?
Commendant animam Jesu cum questibus ipsam
Fratris Germani, Domine beate, tui.