Emicat ex erebo lux mundi magna triumphans,
Primitias vitae quae moribunda stupet
Prosiliunt Furiae, concurrunt undique Parcae,
Mirantur tristem congemuisse Stygem.
Ille dein princeps barathri petit arma sueta:5
122.1229B| Quis genus humanum subdidit ipse sibi?
Sed mox ut vidit ruitantia limina fracta,
Territus, attonitus fugit ad ima domus.
Non tamen evasit tenebrosa per antra tyrannus,
Fortior intravit qui sua vasa tulit.10
Attractus, captus, vinctus, strictisque catenis
Detentus, domitus, pulsus ab arce, prius
Qua mundi princeps elatus sederat olim,
Bestia saeva vorax indomitaque diu.
Sed victor mundi praestantior omnibus unus 15
Totum collisit comminuitque caput.
Aestus aeterni comburunt turpe cadaver,
Pyrphlegethontis fervida flamma furit.
Laetantur miseri, quos laesit dira potestas,
Captivi redeunt, vincula laxa vacant.20
122.1229C| Jam regnat Verbum Patris. jam cuncta gubernat
Virtus, vita, salus; mors fera victa silet.
Surrexit vivus rumpens retinacula leti,
Nulla valet summum vis retinere Deum.
Ipse libens animam posuit, propriamque resumpsit;25
Ponere quam potuit, non remanere sinit.
Quam dat pro mundi vita, revocavit eandem;
Quae datur, accipitur; tradita salva manet.
Tale datur pretium mundi, mirabile fatu!
Totum servatur, redditur atque datur.30
Quis fari valeat quid fecerit ipse Redemptor?
Empto potitur, possidet et pretium.
O lux perpetuo fulgens mundumque revelans,
122.1229D| Victrix umbrarum, quas pia corda timent,
Custos sis Caroli, tutus et undique murus,35
Protege sceptra tui qui regitat famuli.
122.1230A| Sat sat perpaucos ingratos ponere versus,
Molestos regi. Quid valet astruere,
Quod plane perhibet jam nuper dedita musa?
Expers mercedis tristis inanis erat.40
Στοῖχοι Ἰωάννου τῷ βασιλεῖ Καρόλῳ.