Judicii decreta Dei dum Paulus acuto
Scrutatus sensu, tanti non posset honoris
Non dico effari, sed nec contingere molem
Attonitus mirisque stupens affectibus. O quam
Sunt, inquit, divina homini penetralia longe
Occultis abstrusa viis, quae corpore clausi
Per speculum rarisque vident ex parte figuris.
Quis dinoscet enim, quae sit sapientia mundi?
Quae via? quae rerum latebrosa scientia? quodve
Judicium quo cuncta Deus regit, ordinat, ut sint?
Quo vasa interitus flagris et pace sinuntur
Tendere calle suo, per quod pietatis aguntur
114.1110A| Vasa per adversos successus perque secundos
Lucis amare viam, quo factum sancte fatebor
Provisumque pater, primis ut casus ab annis
Saepius asperior quateret, nec frangeret unquam
Quem laetis censura Dei laudanda diebus
Perpetuaeque bonis voluit servare salutis,
Ne si securis riderent otia rebus,
Libertas gravius generaret lenta periclum;
Gignit enim diuturna quies fomenta laborum,
Juge exercitium pacem parit, addit honorem.
Qui vaga diluvio servavit semina mundi,
Et genus humanum parva de stirpe refecit,
Qui Joseph regnare dedit post carceris umbras
Quique domum Israel duris dux ipse catenis
Exuit, et pariter promissa ad rura vocavit
114.1110B| Post latebras, odiique dolos, et praelia. David,
Qui dedit imperium, natique immania gesta
Vertit in auctorem, rursusque in regna recepit,
Cui pax ipse fuit, vatem qui fauce leonum
Ignibus et pueros mediis subduxit, et alto
Fornacis gremio, rorem pro caumate sparsit,
Qui Christum post flagra, crucem, meledicta, sepulcrum,
Surgere et ad dextram fecit residere paternam,
Qui furvae tenebras, et caeca silentia noctis,
Mutat luce nova clari per lumina solis,
Qui nebulas pluviumque diem redeunte sereno
Purificat, terrisque suum post frigora brumae
Ver reparans pomis, foliis et floribus arva,
Quae fuerant pridem canis turbata pruinis,
114.1110C| Instruit et pelagi ferventia murmura sedat,
Ipse per immensum pietatis munus amicae
Vos mutare dedit, fuerant quae tristia laetis,
Ut quia de Domini didicistis fidere donis,
Casuris haerere bonis, non deinde velitis.
Nempe beatus erit Domino qui sperat in ipso,
Est maledictus item qui carnis brachia credit
Sufficere, et Domini demens solatia temnit.
In Domino confisus enim, velut inclyta Sion,
Non metuet pulsata malis per saecla moveri.
Nam qui verba Dei studiosis auribus haurit,
Et complere studet devotis agnita factis,
Hunc aeterna viro similem sapientia dicit,
Qui mansura domus fulcit fundamina, sacrae
Mole petrae, quae Christus adest, ubi templa bonorum
114.1110D| Sunt figenda operum, subito si venerit unda
Fraudis, et errorum, aut pressurae flumina fortis
Ventus et a Scythico ducens Aquilone fragorem
Sibilat illecebras antiqua fraude latentes,
Vel forte ingenti si tempestate fatigat,
Stat structor, stat structa domus, quia firma beatae
Fundamenta petrae, super imposuisse probatur.
Hac de mole petrae, vero stat nomine Petrus,
In quo percepit solvendi sive ligandi
Ordo potestatem, merito qui nomine vestro
Dicitur, hunc quando factis et dogmate recto
Vosmet habere liquet; quem quo mage quisque meretur,
Hoc et habere magis bene creditur; ergo tenenti
114.1111A| Non dat honor meritum, meritis sed deditur ipse.
Haec sunt praecipue quibus insignita refulget
Virtutis persona tuae, sapientia radix,
Ordo, affabilitas, bonitas, patientia, virtus,
Vita, gradus, doctrina, locus, moderatio, victus,
Zelus amorque Dei, fidei insuperabile robur,
Relligio, officium, censura, modestia, gestus.
Hisce Dei virtus vosmet per tempora multa
Crescere concedat, proque his aeterna rependat
Praemia, quae servis tribuenda fidelibus auctor
Insinuat, vitae Dominus, via, vita, redemptor,
Nominis alta mei si non oblivio meme
Presserit, haud unquam vestri memor esse vetabor,
Et quae praecinui votis optare benignis
Pastorum eximio peccator Strabo, pigerque
114.1111B| Quindecies et bis quinos fert munere versus.