Patri dilecto virtutum flore sereno
Mathytes fidus optat ubique decus.
Si mihi millenis fluerent modulamina bombis,
Non possent tanti digna sonare tibi
114.1118C| Quem tamen ut potero devoto pectore laudo,
Laudandum merito vociferante sono.
Te cum symphoniis modulentur lymmata ternis.
Harmoniaeque decus consonet omne tibi.
Tessara cum modulis conflentur in organa trinis
Nunc tibi dyplasium, nunc diapente sonet.
Te per grandisonas laudet moderator hydraulas,
Colchica formetur ex adamante tibi.
Laudent concordes sueto te more sorores,
Est quorum numerus bis quater atque semel.
Quae testante mytho volitantes alite multo
Auricomo comites intonuere polis.
Usibus una meis tantum restabat in arvis
Quam vexit cygnus tardus ad istud opus.
Quae mecum luteas interversando paludes
114.1118D| Edocet in laude evigilare tua.
Denique veridicus varios felixque misellus,
Amnes astrivagi prodiderat numeri.
Quorum jam reliquis quadam de parte remotis
Extima nos duri afficit unda vadi.
Gurgite quo geminis tantum circumdata cygnis
Nostra Thalia sedet, frigoribusque riget.
Denique candidulas nigro sub gurgite pennas
Obsordere dolet, cum dolor alter abest.
His usura foret cum flumen lactis adesset,
Hinc alios comites postulat hicce sibi.
Cornicem alpinam si quis transmittat ad illam
114.1119A| Strimoniamve gruem, munera grata dabit.
Illi cum crotalis, tinnitibus atque lyrarum
Threicium superans, clangeret ipsa vacans.
Artibus omnigenis rutilans o nomine dulcis
Hoc opere ut tibimet obsecro chare vacet.
Nomen namque tuum recolit plus omnibus unum
Perdia quod memorat, nocteque connumerat.
Attamen indubitans istaec ut tu mihi credas.
Aspice quae scripsit ipsa magistra tibi.