Ferali simulac pendens de stipite Jesus
Spiritum anhelitibus supremis fuderat, ima
Regna petit subito caeca caligine mersa,
Patrum ubi densa cohors longo jam tempore votis
Speque bona accelerat promissae gaudia lucis.
Sollicitas primum solatur numine cunctas
Exhilaratque animas, et tempora fausta salutis
Nuntiat adventare, illis quam protulit ipse.
Talia mox addit: Quî vobis parta feratur
Libertas oculis statui portendere vestris.
Quae nuper membris exutae limina ad ista
Postremo venere loco, jam corpora paullum
Sumere, et hinc remeare parent ad tecta Sionis:
Fas illic tantae caussas cognoscere sortis.
Haec verba effatus, medium descendit in antrum,
Illos ut recreet, levibus quos flamma piatrix
Detergit maculis. Exinde et tartara nigra
Ingressus stygiae terret fera monstra paludis.
At jussae extemplo superas evadere ad auras
Plures approperant animae, notisque sepulcris
Immissae, exangue informat gelidumque cadaver
Quaeque suum, atque suos artus suaque induit ora.
Tum tellus concussa tremit, saxisque revulsis mine)
Interiora patent revoluto marmore busta,
Et notos reddunt jam functos funere vultus.
Qui, circum cupidos ad patria culmina et arces
Volventes oculos, caedis spectacla recentis
Golgotha in adverso prospectant. Dulcia Jesu
Agnoscunt ora: at quantum mutatus ab illo est,
Quem flavis videre comis et lumine divo
Spargere purpureisque genis labiisque decorem!
Nunc atro adspiciunt concretos sanguine crines,
Spinea temporibus quem seps expresserat olli;
Contusos riguisse oculos, pallescere vultum;
Sanguineos rivos per candida colla rubere
Perque sinum: lateri mortale patescere vulnus;
Atque manus clavis transfossas figier ambas
Atque pedes ligno: binos, ceu crimine magno
Pollutum, fures inter persolvere poenas.
Deinde viros cernunt, magnae pietatis adactos
Ignibus, e cruce demissum deponere in ulnas
Matris, proh miserae! quae tantae opprobria caedis
Pertulerat praesens, crudelem et corde dolorem
Sollicito biberatque imis incendia venis.
Nato figentem gelido oscula, suspirantem,
Pallentemque ipsam ceu mortis imagine cernunt.
Ergo haec intentis oculis animoque tuentur
Iam vita functi, et datur hinc ediscere caussas
Cur sperata diu niteat lux alma salutis.
Haec ubi visa, gradus torquent, et compita passim
Crudelis lustrant patriae: compluribus ore
Depingi risum adspiciunt, sed morsibus intus
Cor lacerum frustra laeto se abscondere vultu.
Quin ipsum cernunt furiis immitibus actum
Se laqueo jugulantem et suspensum arbore tetra
Iscarium: tam dirum horrescunt funus, et illum
Auctorem noscunt, clades fuit unde magistro, moimoing
Sed parte ex alia moerentes pectore toto
Discipulos largo perfundere lumina fletu
Atque choros spectant muliebres. Talia monstra
Haud satis est tumulo regressis cernere. Se se
Visendos praebent multis. Quos luctus adurget,
Dulcibus alloquiis relevant atque omine certo
Advenientis opis. Queis caeca mente scelesto
Et corde impietas bacchatur, voce severa
Objurgant, terrentque minis et lumine torvo.
Dehinc, positis iterum membris in claustra sepulcri,
Abrami repetunt gremium tacitosque recessus,
Et visa enarrant. Omnes laetantur et horae
Se se alacres cupidique parant, qua victor averni
Secum illos ducat reserati ad gaudia coeli.