Cur vos horriduli movetis aequor
Venti, dum Petrus ad suum magistrum
Summas approperat levis per undas?
Ille nonne vocat, regit potenti
Qui nutu oceanum, et fugat procellas?
Quique montium in ultimas cavernas
Trudens carcere vos tenebricoso.
Potest millibus impedire vinclis?
Disciplum heus! sinite ad suum magistrum
Venire incolumen: silete venti.
Sed magis fremere et proterviores
Perstant horrisonos ciere fluctus;
Nec non ista referre murmurantes
Videntur mihi: Cui maris potestas
Et caeli est, jubet ipse nos procellam
Miscere, ut magis et magis vigescat
Petri in ancipiti fides periclo.
Quin nostrum est ruere usque et usque in omnes
Queis sit navigium Petri regendum;
Ne tutam nimium sibique blandam
Virtutem sopor occupet dolosus,
Sed fidem magis excitent pericla.
Ast nunquam dabitur ratem vel ipsum
Imis perdere navitam sub undis.
Ergo vos agite, incitate fluctus,
Venti, dum Petrus ad suum magistrum
Summas approperat levis per undas.
Sic amabilior fide atque amore
Erit discipulus suo magistro.