131.1005A|
Eia recolamus
Laudibus piis digna
Hujus diei carmina in qua
Nobis lux oritur gratissima.
Noctis inter nebulosa pereunt
Nostri criminis umbracula.
Hodie saeculo maris Stella
Est enixa novae salutis gaudia.
Quem tremunt barathra
Mors cruenta pavet ipsa,
A quo peribit mortua.
Gemit capta pestis antiqua,
Coluber lividus perdit spolia.
Homo lapsus, ovis abducta
131.1005B| Revocatur ad aeterna gaudia.
Gaudent in hac die agmina
Angelorum coelestia:
Quia erat drachma decima
Perdita, et est inventa.
O Virgo nimium beata,
Qua redempta est natura.
Deus qui creavit omnia
Nascitur ex femina
Mirabilis natura mirifice
Induta, assumens quod
Non erat, manens quod erat!
Induitur natura divinitas
Humana: quis audivit
131.1005C| Talia, dic, rogo, facta?
Quaerere venerat pastor
Pius quod perierat:
Induit galeam, certat
Ut miles armatura.
Prostratus in sua propria
Ruit hostis spicula.
Auferuntur tela
In quibus fidebat; divisa
Sunt illius spolia,
Capta praeda sua.
Christi pugna fortissima
Salus nostra est vera.
Qui nos suam ad patriam
Duxit post victoriam,
131.1005D| In qua sibi laus est aeterna.