Gaudens Ecclesia
Hanc dieculam venerando celebret
Atque canat altis vocibus,
Qua beatus superi promeruit
131.1017A| Regna Regis lucida Emmerammus
Flatu scandere.
Quem carne mater Pictavis gravida
Civitatum Aquitaniae, felicissima
Omnium, enixa est dulcem filium.
Qui ipsa pueritiae tempora rerum
Quoque refutaverat transeuntium,
Gaudia meditando jam coelestia.
Tum stola gloriae teguntur colla
Speciosa, huic et caput et corda
Spiritalis unctio mox impleverat.
Quem suis ovibus pastorem pastor
Subrogarat, ne mansuetum ovile
Circuiret callide lupi rabies.
Tunc instructo grege commisso
131.1017B| Accinxit vir sese alacriter,
Studio dilatandi semina
Fidei in campo sterili.
Sic peragrans loca jam plura,
Et linquens ubique memoriam
Suavem, Radasponam venerat
Ad sedem regalem Noricae.
O quam gens fortunata, tali tunc
Peregrino ministrando terrea,
Qui te pasceret spiritali copia!
Ipse te confortavit, fuso cruore
Suo, et ornavit tumulo, nunc
Amplectitur adjuvando sedulo.
Nam ad lectum illius caeci lumine
Claro videre solent; vocem
131.1017C| Hauriunt surdi liquidam;
Restituto debiles ovant corpore;
Salit ut cervus claudus;
Daemoniacus liber jubilat.
Laus ergo personet ab ore consono
Principum, ac plebium pro tanto
Medicinae gaudio.
Cunctique pariter precemur Dominum,
Quatenus concedere dignetur
Nos potiri requie
Cum Emmerammo jam coeli sede locato.