(17) Visceribus miserorum et sanguine vescitur atro.
Vidi egomet, duo de numero cum corpora nostro
Prensa manu magna medio resupinus in antro
Frangeret ad saxum.
ἀλλ’ ὅγ’ ἀναϊξας ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλεν·
σύν τε δύω μάρψας, ὥστε σκύλακας, ποτὶ γαίῆ
κόπτ’· ἐκ δ’ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.
τοὺς δὲ διαμελεϊστὶ ταμὼν ὡπλίσσατο δόρπον·
ἤσθιε δ’ ὥστε λέων ὀρεσίτροφος, οὐδ’ ἀπέλειπεν
ἔγκατά τε σάρκας τε καὶ ὀστέα μυελόεντα.
ἡμεῖς δὲ κλαίοντες ἀνεσχέθομεν Διῒ χεῖρας.