TEmpus erat mediam dum Phoebus fecerat umbram
Et parili steterant noxque diesque mora
Frigora iam tepido certabant lenta calore
Exprimit ut bacchum vinitor ipse suum
Pleias et aequoreo miscet fera praelia ponto
Turbida ut eois nascitur illa plagis
Ipse ego Danubii ripas tunc forte reliqui
Et iuga: quae celsis alpibus astra petunt
Mens mihi Rhenanam fuerat descendere in urbem
Cui Cia cum Mogano nomina clara dabant
Quae docuit spretis germanos scribere pennis
Cernitur ut pulchris littora pressa notis
Ibam per medios seruo comitante Suevos
Quos vario cultu silva bacenis alit
Qua Necari Cocerique vagas conspeximus undas
Alter alit Bacchum: sed coquit ille salem
Sal quod de liquidis (flammis genitoribus )undis
Nascitur: et formam concipit igne novam
Hic Venus in variis iterum mea pectora curis
Implicat: et veteres concitat arte faces
Cum tot praestantes vidissem errare puellas
Urbe sub hac: cultu quae nituere suo
Languida facundis mulcebant pectora verbis
Dum vacat officio suevica lingua suo
Cumque iter instaret: Phoebi redeunte lucerna
Et me iam lassum ferret ab urbe pecus
Sive per elatos in sidera transeo montes
Sive sub umbrosis vallibus esset iter
Maxima cura meos rursus corroserat artus
Elsula: iam viduo quae mihi visa toro
Terque quaterque vagis sonipes mihi constitit aruis
Terque suis loris frena reducta mihi
Dum dubito terram repetamne ad terga relictam
Ut fovear flammis Elsula chara tuis
Victa fuit tandem furiens ratione libido
Et coepit frenos improba flamma suos
Et peto Rhenanam collectis viribus urbem
Lenior hac noster factus in urbe dolor
Dum statui populos germanos scribere et urbes
Quaeque vagas stellas regula contineat
Quot fontes Rheni quot et ora binominis histri
Qua: lona: rura: suis lipia quaque vadis
Qua sara trevericos laetus despumat in agros
Sellaque cum mosa nomina iunctus habet
Qua sua funesto conclusit praelia fato
Karolus: europae qui timor unus erat
Maximus Aemilius quot gallos straverat hostes
Pannoniamque suo frenat utramque iugo
Italiamque trahet germanis viribus olim
Dum reparat latium candidus imperium
Hanc mihi materiam statuissem carminis esse
Ni mea iam rursus corda subisset amor