Qua princeps mundo illustris valedixerat hora,
Cur quinque e septem sydera mersa latent?
Pernitiosa duo superis remorantur in auris.
Saturnus coeli quid prope culmen agit?
Et Mars solus habet coelum peregrinus et exul, 5
Quae stella in terris horrida bella movet.
At cur deseruit muindum sol? Mitis in alto
Iupiter occasu, quid vaga luna latet?
Mercuriusque celer motu, Venerisque salubre
Sydus de coelo praecipitanter abit? 10
An casu hoc dicam fieri, vel sponte seipsa
Subduxisse polo sydera fausta putem
Sponte sua, ne portentum tam triste viderent,
Auguror Hesperio delituisse salo?
Scilicet hoc tempus nisi mors vidisset, an ausa 15
In charum Henrici mittere tela caput?
Ausa est tala nihil, vires ni occasio reddat,
Cum terris coelum nl dare possit opis.
Ausa est tale nihil, vires ni occasio reddat,
Cumterris coelum nil dare possit opis. 20
Sic fuit, o superi: sic, sic voluistis, ut istud
Luctiferum tempus, flebilis hora, foret.
Sol diadema illi et longos promiserat annos,
Aeternum et felix Iupiter imperium,
Blanda Venus nuptam cum multa prole, Diana 25
Ius maris, et Maiae filius eloquium.
Et quia non poterant praestare haec, forsitan illos
Detinuit pudor, aut fecit abesse dolor.
Attamen hoc solvunt quod possunt cardine in imo,
Quando quod vellent hoc sibi fata negent. 30
Astrigero aeternam sedem dat Phoebus Olympo,
Immortale decus, Iupiter inquit, erit.
Mercurius famam, et quidquid praestare Camaenae,
Quicquid et ingenium Mercuriale potest.
At tumulum Venus et suaves largitur odores, 35
Hymnos, et quicquid nobile funus habet.
Sertum de variis contextum Cynthia gemmis,
Et lachrymis plenum vas feretrumque dedit.
RO. BURTON, MAG. ART. EX AEDE CHRISTI