Nox amoris conscia, quae furenti
ducis optatam iuveni puellam,
grata dis magnis et amica blandae,
nox bona, lunae,
quam colunt unam Geniusque Hymenque
et suo gaudens Erycina nato,
cum ferus diras acuit sagittas
tendit et arcuili ;
o voluptatis comes et ministra,
quae bona ex te fert thalamus torusque,
quas sopor fert illecebras iocosque
deliciasque,
quas simul iuncti faciunt amantes
inter amplexus trepidumque murmur,
inter et ludos tenerasque rixas,
dum furit ardor,
dum micant linguis, animaeque fiorem
ore deducunt querulo, parique
concidunt motu, resoiuta postquam
20 grata libido est.
Tu quies rerumque hominumque sola,
tu graves curas et amara fessae
amoves menti et refoves benigno
pectora sonino ;
25 tu redis mundo redimita frontem
siderum sertis reficisque grato
rore perfundens violaria, agros
frugibus exples.
Da meis finem, dea magna, votis
30 et quod optamus liceat potiri,
ne voret tristis penitus ealentes
fiamma medullas.