Mite caput, Lenaee, hedera redimite virenti,
tuque nigram tenebris, nox, adoperta comam,
languida nunc facili componite lumina sonino,
fessaque securus occupet ossa sopor.
Tu modo tincta, puer, Lethaeo dilue sonino
pocula; sic tristis namque fugandus amor.
An mage Thessalicis tentem medicamina verbis
et rumpam magico vincla venefìcio?
Stant arae lectaeque suis e collibus herbae
et suci et magicis carmina lieta sonis;
tum geminae sacro rorantes imbre cupressi
inque sepulcrales cedrus adusta rogos;
nec ltinam nox prona negat nec sidera desunt
bis genibus, nota bis veneranda prece.
Rore pio conspergo caput; die versus in ortum
haec quater et laevo mox pede tangis hunium:
« Vincula nunc haec solvo atque haec ut vincula solvo
carmine sic nostro cede solutus, amor.
Cerea ut haec gelida durescit forma sub unda.
durescant rigido corda sepulta gelu;
carmine Iasonios fugit Medea penatis,
carmine et hoc fugias corde repulsus, amor ».
Pulvere quo sterilis quadrupes sua corpora versat,
tu quater hoc ipso pulvere sparge caput;
Cyzicea mox tinge et aqua, quater amne fluenti
dilue, ut exstincto cedat amore calor;
die Lethae bona verba, precare oblivia Lethen,
Lethaeo mersas tingat ut amne faces.
Fallor an incipiunt tristes discedere curae
pacatoque venit mollior aura salo?
In portum mea vecta ratis, retinacula cessant,
libertas portu tutior ipsa mihi est,
libertas cui cedit amor, cui mater amorum,
Ascraeas inter maxima virgo deas.
Iam tandem ad Musas antiquaque sacra revertor
et vatem accipiunt tempia operata suum,
Pieriae assistunt aures mihi grata canenti
et plaudunt numeris Aonis antra novis;
sed mihi nec sine te dulces, Theodore, Camoenae
Castaliusque iuvat nec mea labra liquor.
Et tua iam pridem cinxerunt tempora Musae
insignemque hederae circuiere comam;
communes igitur Musae, communia nobis
sunt studia atque eadem fata duobus eunt.
Me quondam patriae casus nil triste timentem
cogit longinquas ire repente vias:
castra peto tenerisque virum confessus ab annis
Tyrrhenas didici sub love ferre nives;
mox, ubi composito redierunt otia bello
et repetit patrios Martia turba lares,
excepit Rhodio quondam fundata colono
Parthenope studiis semper amata meis.
Te quoque Turcaicae fugientem vincla catenae
eiecit patrio Thessalonica solo
iactatumque diu diversa per aequora tandem
agnovit Plirygio condita Roma duce;
nunc eodem quo me fato Campania tellus
deliciis pascit terra beata suis
hic, ubi nos longae producere tempora vitae
et resides annos claudere fata velint,
et, cum maturis aetas nos solverit annis
inicietque avidas Parca maligna manus,
tum mixtum cinerem communi onerare sepulcro,
amborumque unus contegat ossa lapis.