Non ulla terris habitat aut pax aut quies,
inferna dirae et luctus occupant loca,
exercet in mortalibus regnum metus,
regnat libido, fraudis et scelerum caput;
quae prima fulget homini infelix dit-s,
comitem profundo ducit ex Èrebo simul
lott
dolorem et aegritudinem. O sortem asperam,
o dura fata et semper in peius malum.
Nemo beatus: i 1 le divitiis fluens
io inops habendo; hunc sceptra terris praeferunt,
ipse est sui impos, et, quibus praeest, timet;
bis ficta virtus limes ad summum est bonum
et pandit oris squalor ad superos viam.
Haec illa squalens dira et infelix plaga
i 5 Cocytiae fauces inexorabiles,
Phlegethontis ignes gurgitesque Acherusii,
haec Tantalea sitis iecurque fecundum
et membra diri Ixionis torquens rota.
Sed quid recensens plura in immensum trahor?
20 Sumus hic tot inferi quot homines vivimus,
suusque quisque dirus est Erebus sibi.
Nobis amores et libido pectoris
et una non unius obstetrix mali
liumana facies, cuius ex oculis fiuit
25 amor, odium, pax, ira, spes, metus simul,
et quas gerit cruenta Tisiphone faces.