Ruris splendide fons LAMONIANI,
Quo non alter aquae perennioris
Manat agmine copiosiori:
Collis primus honos siticulosi,
Vallis delitiae tibi adjacentis,
Quo te carmine, fons beate, dicam?
Nil te purius est, salubriusve:
Et si nobilis unda fabulosae
De Pindo tibi certet Hippocrenes,
Aut quos carmine prisca praedicavit
Fontes fabula fabulosiores,
Ipsa omnis tibi cedat Hippocrene,
Et quos carmine prisca praedicavit
Fontes fabula fabulosiores.
Quando saepe tuae vides sub udo
Ripae gramine, Principem Senatus,
Venatu nimio, jacere fessum,
Mirarique tuam perennitatem,
Secessumque per otiosiorem,
Moram ducere non male otiosam.
Mollis namque toro sedens sub herbae,
Legit Virgiliumve, Tulliumve,
Suas delitias, suosque amores:
Aut quodcumque operum venustiorum,
Olim, tempora prisca, protulistis.
Sedis Liligerae sacrum tribunal,
Toti jura dat unde Civitati,
Non illum faciat beatiorem.
Vos ô nobilium proinde aquarum,
Fontis undique quotquot estis omnes,
Fonti cedite jam LAMONIANO.