Erramus, et nos, BELLEVRI, vanus tenet
Ac fascinat praeposterae
Severitatis cultus: austeri palam
Volumus videri, nec sumus:
Loquimur severa, et delicate vivimus:
Sic indoles est saeculi:
Crepare mores inverecundi bonos
Audemus, et nostri jacent,
Foedaque molles diffluunt inertia,
Aetatis hujus in probrum.
Longinqua velis navigamus aequora,
Pontique ridemus minas:
Negotioso ut serviamus luxui.
Quaecumque naufragio venit,
Pretiosa res est. Mensae et abaci è finibus
Mundi asseruntur ultimis.
Lignumque fuco discolore patrium,
Maculisque deformat faber:
Ut insolens quid, atque peregrinum exprimat.
Nostro palato desipit,
Vulgare quidquid atque plebejum sapit.
Nivesque, poenas montium,
Laboriosas facere delitias gulae
Studemus artes per novas:
Partuque fructus arbores adultero,
Dum parere ferro cogimus,
Nil esurimus obvium, ac parabile:
Est vile quod pronum est nimis.
Regum illa vestis principumque purpura
Nostros in usus viluit.
Spectatur altas optimatum per domos
Jam purpurata servitus.
Pro foribus ipsis turba famulantum fremit,
Longisque oberrat atriis
Populo videnda, se sui ostentans heri
Coloribus sub splendidis.
Amnes regesto submoventur è solo,
Campi innatantur amnibus;
Et substruendis molibus terra intimis
Perfossa visceribus gemit.
Fastu insolenti magna privatae domus
Struuntur in palatia.
Marmore superbum limen est, et grandibus
Addenda tectis porticus,
Aurisque aperta perviis, longum explicat
Se per columnarum ordinem.
Opulenta splendent sumptuosis aedibus
Aulaea: crystallus domum
Lucet per omnem multa: laqueare eminet
Auro nitenti perlitum.
Ferro vibratam, perque nexus tortiles,
Pexam renodamus comam,
Trans mare petitis crinibus, quos nutriit,
Et vendidit Britannia.
Et per colores non suos nigrum caput
Mutare flavo discimus.
Ori paratur arte medicatus rubor,
Genasque fucus inficit.
Manus olentes roribus jasmineis
Roseis capillos ungimus:
Pictamque plumis addimus superbiam,
Tumidum ut inumbremus caput.
Fastidiosus nomina exhausit novis
Antiqua luxus vestibus.
Monilibusque colla torquatae exteris
Census maritae conjugum
Dotesque vendunt, ut novum forme decus
Parent, et exponant procis
Virgata vestis moris externi placet,
Vestes supra jam patrias:
Sed latera amictu deprimunt arctissimo,
Unde gracilescant Virgines.
Comptumque velo dum levi obnubunt caput,
Ardent videri, dum latent.
Et dissolutis induuntur vestibus,
Ut pateat insidiis pudor.
Hoc mersa coeno civitas non se amplius
Agnoscit, et sui pudet.
Morum haec ruina, dedecusque saeculi,
Longa est querelarum seges:
Et digna, cur per insitam modestiam,
Frugalitatem per tuam,
Sanctosque mores, temporis tam perditi
Hanc improbaturos luem,
Placandus ad te provocarem, BELLEVRI,
Et rumperem silentium.