ALECTO
Regni sacra fames quid vetitum putat?
Quae non sacra fero polluit impetu?
Quae non iura malo proterit ambitu?
Dum scandit, cumulat Pelion Alpibus.
Cum diis bella gerit more Gygantium;
Per fas praecipitans proruit, et nefas.
Cum ascendit, titubans culmine lubrico,
Summo prospiciens despicit infima;
Consortem impatiens despuit, obruit:
Quodcunque obiicitur luminibus, premit:
Carpit, quae prope sunt, summa papavera:
At sorbet fluvios Oceanus vorax.
Confossi Oedipodae vulnere mutuo,
Nec fratrem patitur Romulus aemulum.
Grassantur parili caede triumviri,
Dum sedes vacua est facta duumviris.
Quantas suspicio dira tragoedias,
Quantas inde fluens tecta calumnia
Commovit, dominis et famulis nocens?
Suspectum dominis nil famuli serant;
Suspectam domini ne segetem premant.
In culmo siquidem sternitur haec seges.
Quicquid luxuriat, vinitor amputat.
Rex regni cupidos, vel bonus, opprimit.
Princeps, seu bonus est, seu malus, a Iove:
In paenam malus est, in pretium bonus:
Patris dextra bonus, laeva manus malus.
Ornes, si bonus est; sin malus est, feras.
Curae sunt superis, et bonus, et malus.
Non fert insidias Iupiter in bonum;
Defendit similem, nec iuvat in malum:
Nam non est hominum, sed Iovis ultio.
Foelix, fida, decens, rara rebellio.
Tantis proditio falsa periculis
Hinc illinc trepidans et scatet, et patet.
Se prodit, properans prodere, proditor.