88.0076A|
Quantus amor Domini maneat tibi, papa Leonti,
Quem sibi jam sancti templa novare movent!
Eutropii [Eutropis] illa etenim venerandi antistitis aula,
Corruat et senio dilacerata suo.
Nudatasque trabes paries vacuatus habebat,
Pondere non tecti, sed male pressus aquis.
Nocte sopore levi cuidam veniente ministro,
Instauratorem te docet esse suum.
88.0076B| Pro mercede tui meruit magis ille moneri;
O Felix, de quo fit pia cura Deo.
88.0077A| Nunc meliore via viruit renovata vetustas,
Et lassae fabricae flos redivivus adit.
Aetas accessit, tamen haec juvenescit honore,
Unde senex fieret, junior inde redit.
Hic scalptae [Ms., sculptae] camerae decus interrasile pendet,
Quos pictura solet, ligna dedere jocos.
Sumpsit imagineas parles simulando figuras,
Quae neque tecta prius, haec modo picta nitent.
Urbis Sanctonicae primus fuit iste sacerdos,
Et tibi qui reparas, jure priora dedit.
Cum sua templa tenet sanctus, habitando quiete,
Instauratori reddit honore vicem.