Aestifer ignitas cum Julius urit arenas,
Siccaque pulvereo margine terra sitit,
Languidior placidas vix pampinus explicat umbras,
88.0243B| Mollior et glaucas contrahit herba comas,
Submissis foliis Phoebi regnante vapore,
Vix sua defendit frigida tecta nemus.
Pabula fastidiens fugit aestu bucula saltus,
Ipse nec afflictis pascitur herbis equus.
Longius expositam linguam canis ore flagellat,
Ilia lassa trahens, tristis anhelat ovis.
Forte viator iter, gradiens ferventibus horis,
Uritur accensus, sole premente, comis.
Qui arescente solo, modico recreetur ut haustu,
Saepius irriguas anxius optat aquas.
Arboris aut tremulae viridante cacumine fuso,
Frondibus oppositis temperat umbra sitim.
Pro peritate nova si jam prope lucus opacet,
Et vitrei fontis sibilet unda recens:
88.0243C| Huc properans placidis homo laetus sternitur arvis.
Volvit in herbosos et sua membra toros.
Vota secunda tenens gemino refovetur amoeno,
Hinc levat umbra diem, hinc fugat unda sitim.
Carmina si qua tenet, cantu modulante, recurrit,
Provocat et placidos blandior aura sonos.
Si sibi forte fuit bene notus Homerus Athenis,
Aut Maro Trajano lectus in orbe foro,
88.0244A| Vel si Davidico didicit sacra dogmata plectro,
Psallit honorificum, fauce rotante, melum,
Tangitur aut digito lyra, tibia, fistula, canna,
Quisque suis Musis carmine mulcet aves,
Sic ego curarum valido defessus ab aestu,
Noscens te salvum, fonte refectus agor.
O nomen mihi dulce Lupi, replicabile semper,
Quodque mei scriptum pagina cordis habet.
Quem semel inclusum tabulis dulcedinis intus,
Non obolenda virum pectoris arca tenet.
Thesauros pietatis habens, pretiosa voluntas,
Producens animo pura talenta suo.
Divitias quas mundus habet mens aurea vincit.
Gemmarumque decus, corde micante, refert.
Sensus aromaticus suaves diffundit odores,
88.0244B| Hoc tribuens animae quod bene thura solent.
Melle saporatum refluens a pectore verbum,
Et sale conditum reddis ab ore sophum.
Post tenebras noctis, stellarum lumina subdens,
Lucifer ut radiis, sic mihi mente nites.
Ut recreat mundum veniens lux solis ab ortu,
Illustrant animum sic tua verba meum.
Cum peregrina meos tenuit Germania visus,
Tu Pater et patriae consuliturus eras.
Quando merebar ovans placidos intendere vultus,
Mox geminata mihi fulsit in orbe dies.
Conserui quoties vestro sermone loquelas,
Credidi in Ambrosiis me recubare rosis.
Omnibus una manens, sed plus tua gratia nobis,
Vinxit in affectu, me properante, suo.
88.0244C| Nunc quoque pro magnis quis digna rependat honoris?
Materia vincor, est quia lingua minor.
Sicque per ascensum culmen supereminet altum,
Hinc meus urget amor, hinc tuus obstat honor.
Sed pro me reliqui laudes tibi reddere certent,
Et qua quisque valet, te prece, voce sonet.
Romanusque lyra, plaudat tibi barbarus harpa,
Graecus Achilliaca, chrotta Britanna canat.
88.0245A| Illi te fortem referant, hi jure potentem,
Ille armis agilem, praedicet iste libris.
Et quia rite regis quod pax est, bella requirunt;
Judicis ille decus concinat, iste ducis.
Nos tibi versiculos, dent barbara carmina leudos,
Sic variante tropo laus sonet una viro.
Hi celebrem memorent, illi te lege sagacem,
Ast ego te dulcem semper habebo, Lupe.