88.0333C|
Si praestaretur praeconia pandere regum,
Non mihi sufficeret nocte dieque loqui.
Qualiter hic populus dominorum pendet amore,
Et vestris oculis lumina fixa tenent.
88.0334A| Vos, quibus et speculum, et lux, et dulcedo manetis,
Charum ornamentum, his simul estis honos.
Praecipuum donum, placidum et placabile regnum,
Ac vestro in statu est culmen in orbe pium.
Hisque parentela et patria et tutela coruscat,
Hic decus, atque gradus, hic pietatis opus.
Hic tranquilla dies, hic spes jucunda fideli,
Postque Deum, in vobis dona salutis habent.
Hic ego cum populo mea vota et gaudia jungo,
Quae pius amplificans crescere Christus agat.
Praestet cura Dei vos longa in sede tueri,
Coelesti ac dono regna tenere diu.
Acquiratis adhuc nova, vel possessa regatis,
Ac pie participes has foveatis opes.
Ut tibi quae floret de nato et germine, messem
88.0334B| Maturam videas mater, honore micans.
Sic ut ex genito, genitisque nepotibus amplis,
Altera progenies inclyta detur avae.
De Childeberti dulcedine, flore, salute,
Fructum habeas genitrix, plebs sua vota videns.
De nata, atque nuru cumulet tibi dona Creator,
Cumque pio merito stes placitura Deo.
Hic quoque promerear rediens dare verba salutis,
Congaudens dominis parvulus ipse piis.
Prospera sint regum, populorum gaudia crescant,
Exsultet regio, stet honor iste diu.