Sed quid, Loysa o, quid tibi conferam,
Ut me uicissim mente, oculis feras,
Amesque ? quid dabo, o Loysa,
Praesidiumque decusque nostrum ?
Fidele firmis pectus amoribus
Mentemque nulla suppositam face,
Quam quae uenit tuis ocellis
Et penitus mihi cor adurit,
Carmenque cuius munere Posteri
Nostros amores concelebrent. Grauis
Obliuio incumbit Poetis
Qui numeris caruere sanctis.
Repit senectus inuida gloriae,
Delet triumphos, marmora diruit :
Magni Philippi non manebit
Post cineres decus absque uate.
O me beatum ter quater et magis,
Si quae Latino praedico carmine,
Tuis fluant futura grata
Auribus, o mea lux Loysa !
O te beatam ter quater et magis,
Cuius Latino carmine gratias
Formamque uirtutemque late
Praedico Posteritati amicae !
Uterque nostrum uiuet et inuidi
Vitabit audax spicula temporis,
Cuius chelys nostra atque uirtus
Sola aciem tua non timebit.