Hic ille plenis Oceanus patet
Laudum carinis. Ite loquacia
Per transtra, facundisque, Musae,
Carmina deproperate remis.
O qui loquentis flamine sibili,
Lenique sacrae nubis anhelitu
Impellis antennas, Notorum
Alba super volitare terga
Doctus, procellas et bijuges celer
Frenare nimbos, huc age Delphica
Lauru, coronatamque myrto
Pegaseae dominator undae
Inscende puppim. Quod timidi prius
Sulcemus sequor? quod pelagus situm
Fundoque virtutum, et refusae
Per populos maria alta famae,
Vates profundae navita gloriae
Invisat? Illinc alta frementium
Moles procellarum, et protervae
Fluctibus intonuere lymphae.
Haec illa parci nescia littoris,
Avara coeli, prodiga munerum
Bacchatur, et pecuniarum
Caeruleo pluit aura nimbo.
Haec illa magni pectoris indoles
Sese ipsa rerum fluctibus erigit,
Curasque et alternis natantem
Consiliis animum remiscet,
Vindex avarae fraudis, et abstinens
Lucrantis auro regna pecuniae,
Rerumque prudens, nec cruentae
Laudis iners, animique parca.
Hinc aestuantum mota superbia
Subsedit undarum, et procul arduum
Ad littus acclinata blando
Aequora decubuere somno.
Hoc illud alti principis otium
Clausum quieti vecte silentii,
Somnique curarum et labore
Empta quies, animique vesper
Longi repensus merce negotii.
Cum dulcis inter claustra modestiae
Sceptrumque et immensis reclinat
Regnum humeris, onerique parcit,
Obliviosus dissipat Hesperus
Regum labores. Damna fugacium
Plerumque curarum reponunt
Pervigiles sine nocte somni:
Aulae nitorem cum bene nesciae
Texere noctes, nobilium simul
Pompam catervarum retexit
Clara dies, rediere curae.