Quae regna, vel quae dissociabili
Secreta tellus aequore, quae domus
Eurique et Arctoi Bootae
Caesarei sonitum triumphi
Nescivit? O, qua rumor eburneis
Gentesque et urbes praevehitur rotis,
Audite Caesar, te superbae
Herculeas superasse laudes
Flevere Thebae. Te tumidus procul
Formidolosi laudibus Herculis
Ploravit Hebrus. Te frementes
Arcadiae gemuere valles,
Non usitatae monstra proterviae
Stravisse late. Te Nemees jugo
Dignatur Alcides, et Argis,
Et domita tibi cedit Ida.
Non ille, quamquam colla minantium
Fumosque et ignes contudit anguium,
Cristasque et immanes hiatus
Fulmineo tremefecit ictu:
Quamquam gelati marmora Nerei,
Surdisque mutum littoribus mare
Emensus, arcanae refregit
Regna Stvgis, pedieasque captis
Injecit umbris immiserabilis
Praedator Orci; cum spolio prius
Taurique et insani leonis
Maenalias decorasset ornos:
Non ille, quamquam transtulit aureo
Scalpenda coelo proelia, quae procul
Memnonque et Aurorae rubentis
Regna legant, mediisque Vesper
Miretur astris: non tibi debitae,
Auguste Caesar, reddat adoreae
Palmas, triumphalemque laurum, et
Populei diadema serti.
Te pronus ambit flumine supplici
Rhenusque et Albis; te refluus sonat
Tibiseus, et late recepta
Danubius tibi servit unda.
Te bellicosus Thermodoontii
Regnator Hebri, te sibi destinat
Peltatus Eurotas, et asper
Argolicis Achelous hastis.
Te militaris moenia Daciae,
Te Cimber horret: te genibus minor
Brennus, repercussisque laetum
Vindelici crepuere parmis.
Te belluosi littora Bospori,
Multoque canum frigore Caspium:
Te Cydnus, et levis Scamandri,
Te refugi pavet unda Xanthi.