Lumbi sedendo, oculi spectando dolent,
manendo Solonem, quoad sese recipiat.
Hui, quam pauca! quam diu locuntur Attici!
Unam trecentis versibus sententiam
tandem peregit meque respectans abit.
Spartanus ego sum Chilon, qui nunc prodeo.
Brevitate nota, qua Lacones utimur,
commendo nostrum gnothi seauton, nosce te,
quod in columna iam tenetur Delphica.
Labor molestus iste fructi est optimi,
quid ferre possis, quidve non dinoscere:
noctu diuque, quae geras, quae gesseris,
ad usque puncti tenuis instar quaerere.
Officia cuncta, pudor, honor, constantia
in hoc et illa spreta nobis gloria.
Dixi. Valete memores: plausum non moror.