Sed tamen Omnipotens rerum cui summa potestas,
Quem fecit hominem doluit, miseratus et illum,
115.0020C| Dulcibus alloquiis et celsa voce reclamat.
Quo fugis, o factura mei? per devia vallis
Tendis ad ignotas et caeci carceris aedes.
Sulphureasque domos, flammas sine fine vomentes.
Illic mors inimica sedens tua funera sarcit,
Obvia mille tuo praemittens spicula cordi.
Flecte, miser, cursum, quo sol consurgit eoo
Est ubi nostra domus, et vivi fontis origo.
Et septem palmae faciem salientis amictant
Fecundae fructu, quarum non poma putrescunt.
Temperies veris, flores et roscida mella,
Et miranda suos emittunt gramina flores,
Pulchrius in toto verum nil cernitur orbe.
Hoc plangens lacrymansque redi, veniamque preceris,
Et votis exposce tibi pia pocula fontis,
115.0020D| Et fructu palmae peccati vincula solvi:
Namque tuae mortis, tu conscius esse videris.
Haec celebrante Deo clementi carmine verba,
Infelix oculos, gressum nec flexit ad illum,
Sed mortis dominum lethali fonte secutus,
Excepit dignas tanto pro crimine poenas
Hostis ut agnovit revocari carmine vinctum,
Fraude dolos acuit, figitque cacumine culmi,
Mortiferum pomum nexit, calamoque draconem
Extulit, et virga signum pomo colubroque
Ante patrem prolem suam: non intulit illis
Vim, quod sponte sua cuncti periere sequentes.
Sic victor serpens, victorum signa levavit,
Et sibi per campos, urbesque domosque petivit
115.0021A| Et nemora, sculpi simulacra, Deumque precari
Se jussit, hominumque genus sibi subdidit omne.