(PL 19 0355B)
Dumque alacres certant, et nomina moenibus indunt,
In campum veniunt, Sennarum nomine dictum,
335Molitique cavas ad sidera tollere turres,
Non calcem faciunt, qua saxa inserta ligantur,
Sed lateres tosta lutei fornace coquuntur,
Ut prius immensis fulgerent moenia tectis,
Quam novas discretas faceret migratio gentes.
340Bitumen pro calce fuit, quod vellere molli
Ducitur, et lento constringit corpore cautes.
Namque penes cunctos sermones consona lingua
Per similes fatus, et civica verba locuta est.
Denique descendit Dominus, et moenia vidit,
345Praecipiens varias raptim prorumpere voces,
Diversosque sonos, quis gentes quaeque loquuntur. (0355C)
Ilicet impletur positis cultoribus orbis,
Dividuusque locus mox est Confusio dictus.
Hos sequitur, Domino multum qui credidit, Abram,
350Quem genuit prisco de nomine Thara vocatus.
Iungitur et Lothus iuncto de sanguine frater. (0356A)
Hi cum iam validi fierent pubentibus annis,
Coniugium iunxere sibi, Lod foedere Melciae
Gaudet, et Abram odescit coniuge Sarra:
355Quae tamen ad senium duxit sine pignore vitam.
Hos Thara sollicite chaldeo de grege dimisit,
Dum Chanana placent frondosis collibus arva.