EUropae placidum quondam per membra soporem
Immisit Venus, et nocturno dulcia visu
Somnia non vanis dedit apparere figuris
Tempus erat iam sydereae pars tertia noctis
Transierat, prope erat roseis aurora quadrigis
Tempore quo mollis gratissima munera somni
Irrepunt vinclisque ligant praedulcibus artus
Veraque per cunctas pascuntur somnia terras
Excelsa placidam carpebat [carpebant 1531] in arce quietem
Virginitatis adhuc vernans in flore pudicae
Filia Phoenicis formosa Europa superbi
Talia cum tacita sub nocte insomnia vidit
Forte duas terras Asiam quaeque obtinet oram
Littoris oppositi pro se certare putabat
Utraque foeminei praestabat imagine cultus
Ex his plus Asie contendere visa, puellam
Esse suam se vitales aedisse sub auras
Se genitam sibi praesentes aluisse sub annos
Altera praevalidis manibus tractabat, et ipsam
Non tamen invitam rapiens fatalia dixit
Ista dari Iovis arbitrio sibi praemia magni
Europen, placida cum nox excussa quiete est
Desiluit thalamis, ut erat conterrita pulchris
Et stupefacta novis animum per talia monstris
Visa, diu tacite sedit, manibusque quietis
Sicut adhuc oculis geminas adsistere coram
Matronas cupido contendere cerneret ausu
Tandem haec attonita, sibi reddita, voce loquuta est
Quis superum nova monstra? quis haec mihi somnia misit?
Corpora quae grata requie defessa foventi
Mollibus in lectis thalamique cubilibus alti
Tam certis vacuum venere per aera pennis
Quae nam visa mihi dulcis sub imagine somni
Hospes erat mulier? quam me succendit amore
Illa sui? quam me vultu suscepit amico
Agnovitque suam ceu quae peperisset et ipsam
Sed tamen ista bono faciles mihi somnia divos
Testor ut eveniant, haec illa loquuta requirit
Protinus aequales genere atque aetate puellas
Dilectasque sibi socias quibus ipsa solebat
Collusisse, choros si quando aut festa parabat
Gaudia, sive undis liquidi laveretur Anauri
Aut varios legeret per prata nitentia flores
Atque illi sociae mox apparere puellae
Incipiunt, calathos implendos floribus omnes
Gestantes manibus niveis et prata petentes
Proxima littoribus quo saepe venire suetae
Quaerebant roseis grata oblectamina campis
Curvaque spectabant ferientes littora fluctus
Quas inter calathum de vimine textilis auri
Ipsa tulit pulchrum Vulcania dona laborem
Quem Libyae dedit ignipotens quo tempore primum
Neptuni intravit thalamos, haec Telephaessae
Sanguine coniunctae sibi Telephaessa pudicae
Mater Agenoridi tantum dedit inclyta donum
Munera Dedaliam multum spectanda per artem
Illic artifici desculpta erat Inachis auro
Ipsa bovem referens et adhuc mugitibus Io
Apta, sed ingenium retinens animumque puellae
Triste videbatur rapido pede nare per aequor
Caeruleum, nanque ignipotens desculpserat aequor
E regione viri stabant duo littore in alto
Mirantes liquida arva bovem transire natantem
Verum illic inerat quoque Iuppiter, ille iuvencam
Leniter attrectans manibus coelestibus, illi
Blandus erat, tandemque exutam cornibus Io
Ad vaga delatam septemplicis ostia Nili
Pristina restituit formosae in membra puellae
Stabat enim referens argentea cornua Nilus
Aerea vacca fuit, caelatum Iuppiter aurum
Extrema circum calathi rutilantis in ora
Sculpserat idem opifex Iove natum et Pleiade Maia
Quem prope sicut erat virga confectus et Harpe
Lumina perpetuo, quondam intentissima, somno
Fractus in aequorea iacuit vigil Argus arena
Cuius ab effuso quae sanguine prodiit ales
Florigeris varios pennis imitata colores
Stabat et amplexu caudae ceu nave tegebat
Extremas calathi pennis umbrantibus oras
Talem cum calathum speciosa Europa ferebat
Ut simul in pratum variis venere virentem
Floribus, hic alias aliae coepere parato
Vere voluptates, hyacinthum haec legit odorum
Ista verecundo Narcissum flore comantem
Haec brevibus foliis serpilla virentia carpsit
Multaque declivi nascentia proxima terrae
Germina, molle crocum carpentes floris odori
Gramina contundunt, quas inter regia virgo
It media incedens et lilia summa rosarum
Demetit ignito veluti fulgore micantum
Qualis cincta choro Charitum Venus, omnibus una
Plus decet, illa quidem nec virginitatis honorem
Servatura diu, nec lilia pulchra legendo
Indultura animo, nam visa Iuppiter illa
Vulnera Cypriaca nova fixus arundine sensit
Sola quidem cytharea Iovem domat ipsa superbum
Qui nunc zelotypae metuens Iunonis ab ira
Et teneram captare volens in virgine mentem
Esse deum caelat, solitaeque insignia formae
Ponit, et induitur speciosi corpore tauri
Non tamen aut qualis stabulis nutritur in altis
Aut qualis domito trahit esseda grandia collo
Hunc formae melioris honor commendat, in omni est
Parte color flavus formosi corporis, albam
Aequali spacio distantia cornua frontem
Ornabant, non magna quidem, sed qualia lunae
Dixeris, in medium cum se vaga contrahit orbem
Talis ubi in prati viridantia pascua venit
Non torva timidas terrebat fronte puellas
Sed magis allectos vultus probitate trahebat
Nullaque non fieri propior cupiebat, et ipsum
Contrectare manu, cuius de corpore spirans
Immortalis odor, fragrantia lilia prati
Vincebat, stetit ante pedes ab Agenore natae
Lambebatque manus et eburnea colla puellae
Decepitque animum non durae virginis, ipsum
Illa tenens manibus sensim contrectat, et albam
Abstergens labris spumam, simul oscula iungit
Ille sonans blanda summugit voce, putaris
Mygdonis audiri quos reddit tibia cantus
Iam vero ante pedes sese inclinatus amator
Proiicit Europae, simul hanc cervice reflexa
Aspicit, ostentans lati mollissima dorsi
Tergora, longicomas cum sic affata puellas
Dicitur ipsa, agite o sociae considere mecum
Quid prohibet tergo bovis huius amabilis, et iam
Non secus ac navem placidissima terga reclinans
Omnes accipiet vultu mansuetus, et ipso
Blandus ab aspectu, non tam simulantia tauris
Ora gerens aliis, et certe vivus in ipso
Est animus, tantumque humanae vocis egebat
Haec effata bovem ridens conscendit, et alto
Insiliit tergo reliquas cunctatio praesens
Detinuit praedam raptor mox taurus amatam
Constringebat agens, et proxima littora saltu
Contingens rapido cursu pervenit in aequor
At conversa retro socias vocat ipsa puellas
Europe, tenditque manus, timor impedit illas
Nec potuere sequi iam marmora salsa tenentem
Atque altos fluctus delphini more secantem
Tum vero ex ima Nereides aequoris unda
Grandia progressae Ceteia terga tenebant
Innantes, mare Neptunus tranquillat, ab undis
Grandisonum caput attollens, fratrique marinum
Sternit iter, circum hunc madidi Tritones euntes
Coerulei maris indigenae conchisque sonantes
Oblongis Paeana Hymenaeaque sacra canebant
Ipsa sedens Iovis in tergo bovis, hac tenet uncum
Cornu, laeva manus vestes legit, uda plicatas
Ne riget unda maris, nam quae per longa pependit
Ex humeris tremulo sinuata est flamine vestis
Non secus ac levibus volitantia vela carinis
Sic ut et Europen quadam tenus ipsa levaret
Quae postquam patriae de littore longius orae
Abfuit, et neque iam littus montesve videntur
Iamque nihil vacuum nisi desuper aera cernit
Praeter aquas infra vasta feritate patentes
Circum prospiciens timido sic ore loquuta est
Quo me taure rapis? quis eras? quibus artibus usus
Has potes ire vias, nullis hominumve ferarumve
Emensas pedibus, neque te mare terret euntem
Cum tantum rapidae superent vada caerula naves
Et tauros sit fama vias metuisse marinas
Unde tibi dulcem potu mare proferet undam?
Unde cibum dabit? anne aliquis tu taure deorum
Quod si es, cur indigna deis facis? at neque sicci
Per terram delphines eunt, neque per mare tauri
Tu vero et terra vadis neque mergeris unda
Aequoris, officium remorum sustinet anceps
Ungula, quam vereor ne mox, et in aera summum
Sublatus volites, aviumque simillimus alas
Aerias moveas, miseram me scilicet, ecquid
Ipsa domum linquens patriam taurumque sequuta
Nave peregrinas tauro feror exul in oras?
At tu magne vagae Neptune tridentifer undae
Sis placidus, quem luminibus iam cernere veris
Ipsa mihi videor, sternentem passibus undas
Lenibus aequoreas, cursumque tridente regentem
Non haec absque deo peragro freta caerula ponti
Humentesque utas pelagi, sic illa loquuta
Conticuit quam sic affatus corniger est bos
Fide animo, ne virgo time quas aspicis undas
Aequoreas, ego sum magni moderator olympi
Quem nunc adsimilem tauro sub imagine falsa
Ire vides, quoniam possum apparere figura
Qua volui, quandoque libet, tuus ardor amantem
Me trahit, et taurum tanti maris aequora iussit
Metiri, iam te Crete, quae me quoque parvum
Nutriit, excipiet sponsam Iovis, ipsa iugales
Creta tibi thalamos, et sacra Hymenaea parabit
Ipsa ex me paries clarissima pignora, natos
Sceptrigeros, reges in maxima regna futuros
Dixit, et evenit quod dixerat, inclyta nanque
Iam Creta apparet quem postquam Iuppiter orbem
Attigit, hic falsi deponit cornua tauri
Fitque quod esse decet solventem virginis oram
Atque pudicitiae primum libantis honorem
Huic lectum celeres sternebant pluribus Horae
Floribus, ipsa prius virgo, Iove sponsa marito
Prodiit, et facta est non uno pignore mater