Salve, tropaeum gloriae,
Salve sacrum victoriae
Signum, Deus quo perditun
Mundum redemit mortuus.
O gloriosa fulgidis
Crux emicas virtutibus,
Quam Christus ipse proprii
Membris dicavit corporis.
Quondam genus mortalium
Metu premebas pallido,
At nunc reples fidelium
Amore laeto pectora.
(0633C)En ludus est credentium
Tuis frui complexibus,
Quae tanta gignis gaudia,
Pandis polique januas
Quae Conditoris suavia
Post membra, nobis suavior
Es melle facta et omnibus
Praelata mundi honoribus
Te nunc adire gratulor,
Te charitatis brachiis
Complector, ad coelestia
Conscendo per te gaudia.
Sic tu libens me suscipe
Illius alma servulum,
Qui me redemit per tuam
(0634A)Magister altus gloriam.
Sic fatur Andreas crucis
Erecta cernens cornua,
Tradensque vestem militi,
Levatur in vitae arborem.
Nec cessat altus de cruce
Docere turbam astantium,
Vitam perennem cum Deo,
Polique regnum pandere.
Quorum fide jam fervida,
Turbaeque judex territus,
Se pollicetur nexibus
Hunc mortis atrae solvere.
At Andreas coeli vias,
Regemque coeli, ac dulcium
(0634B)Frequenti jam concivium
Coelesti in arce contuens:
Jesu, precor, dixit, bone
Magister, ista de cruce,
Me nemo vivum in corpore
Vinclis solutis auferat,
Prius meum quam spiritum
E carne raptum assumpseris.
In patriaeque moenibus,
Cui milito, locaveris.
Haec dixit, et coelestibus
Emissa lux a sedibus,
Circumdedit fortissimum
Christi corusca martyrem,
Splendorque sole clarior
(0634C)Coram manendo plurimum,
Quae palma vel quae gloria
Crucem sequatur edocet
Quin ad poli mox edita
Reversus, alti spiritum
Secum refert apostoli
Nodis solutum corporis.
Qua cum tuis fidelibus
Jesu triumphi carmina
Victor beatus saeculi,
Gaudens in aevum personat.
Qua nobis inter agmina
Sublimium felicia,
Da, Christe, sortem parvulis
Hymnos tibi canentibus.