Ursula mittit ovans de tot modo millibus uni:
Caetera felici funere turba jacet,
Fallimur, ah! summa caeli micat aurea turri:
Cui modo desertae scribimus, illa jacet.
5Perlege, quid dubitas? caelestes inspice laurus,
Quodque auro scriptum nunc tibi venit opus.
Nempe niger, castam calamo tingente papyrum
Quo premitis, caelo non fluit iste liquor.
Omnia luminibus, vel puro scribimus auro,
10Quae tabo fusus scripserat ante cruor.
Cordula, quo raperis? juvat hic edicere casus,
Castaque Virginea praelia gesta manu.
Soluerat a portu ventis elata secundis
Foeminea Armorico classis itura mari,
15Jamque ferebatur remis, velisque per aequor
Perque fatigatas fortior ibat aquas.
Aeole, conclamo: fugientes siste carinas:
Quem cupiunt naturae, non ego, ventus agit,
Ventus agit nautis aptus, non aptus amanti
20Candida servandae signa pudicitia?
Vana peto, precibusque meis obmurmurat Auster.
Et nimium placida prosperitate nocet.
Fors aderat Divae effigies quod puppe ferebar,
Ut facilis dubio duxque comesque mari.
25Saepius hanc supplex, quo nos averteret aestus,
Sum prece, accensis devenerata focis.
Odimus ah! thalamos; Virgo, da funera, dixi;
Funeribus jungi noster anhelat amor.
Irruat in classem Boreas, notusque procellis
30Africus, et mediis cymba dehiscat aquis.
Dulce erit, effracta pelago sub sidere puppe,
Obruat impuras quo Cytheraea faces.
Audiit, et subito discussam turbine classem
Littore ab Armorico ventus et unda tulit.
35Pro thalamo in gladios et funera mittimur omnes,
Qua prope Rhenanas dividit aequor aquas.
Hunnorum hic acies, Pictorumque emicat ensis,
Et plusquam pictos exhibet ille metus.
Bella movent; missis resonat clamoribus aether:
40Praedaque carnivoris cedit ovile lupis.
Prima ego, quid frustra saevis, o barbare, dixi:
In nos non blandus, ferreus esse potes.
Haec ubi: vibratis densantur funera telis
Et nova littoream victima plangit humum.
45Pars ferrum media capulo tenus excipit ulna.
Pars minor abscisso vertice caesa cadit.
Est, cui districto patuerunt pectora telo:
Est, cui virgineum transiit hasta latus.
Erubuit Rhenus tumidusque a sanguine nostro
50Currere purpureis in mare coepit aquis,
Forsitan hoc aliquis, dum captat arundine pisces.
Vidit et incoeptum dextra relinquit opus.
Hoc igitur terris: agitur res altera caelo?
Illic, quae meruit praemia, quaeque refert.
55Palladia accepto micat ille pulchrior ostro;
Hic Saulae graditur juncta Britulla comes;
Vidimus et lauros, sacro quas Marte relatas,
Verenae divus suppeditabat Amor.
Quid reliquas memorem, nivei quas codice libri
60Spectavi rutilis emicuisse notis?
Cum tamen evolvo, spatium sine nomine vidi?
Nimirum summae funeris una deest
Fert male castus Amor jacturam mortis in una;
Et queritur factum sanguinis esse parum.
65Cordula, quid dubitas? metus hic tib saevior hoste est:
Heu! ubi, quam dederas in mea jura fides?
Flesti discedens: flentemque animasse recordor;
Cum mihi coepisti sic prior ore loqui.
Ursula, quo rapimur? thalami quid quaerimus ignem?
70Ignis hic aequorea plus mihi friget aqua.
Quam modo pro thalamo vellem succederet ensis!
Virgineas caperent casta sepulcra comas.
Hoc dixisse fuit: primo tamen agmine cedis:
Solaque detractas fortia bella pati.
75Ima puppe lates, quo te timor egit inertem:
I nunc, et cupidae nomen amantis habe.
Credor in hoc etiam? dum nos proscindret hostis.
Huc illic media nave cucurrit Amor.
Cordula, quid latitas? cur sic bellum effugis inquit:
80Jam Sociae palmam quam modo perdis, habent.
Saevierant hostes, defunctaque corpora bello
Tingebat fusus semisepulta cruor.
Candidus emicuit rubris exercitus alis,
Et tenues vitae; caetera nubis erant.
85Ducimur extemplo magni sub tecta Tonantis.
Et Virgo castas excipit ipsa nurus.
Ardua luminibus clarescunt atria, et auro
Cuilibet accincto lampades igne micant.
Vulgus Hymen Hymenaee canit; pars, Io triumphe:
90Pars liquidum accenso thure vaporat iter,
Quaeque prius rigido tractarunt praelia ferro,
Exornat fortes aurea palma manus,
Nec deerunt terris sua gaudia: nempe supersunt
Mittenda in varias ossa verenda plagas
95Credis et hoc? maduit nostro quae sanguine tellus,
Alterius nunquam funeris hospes erit.
Ergo age, rumpe moras, vanumque expelle timorem.
Ad sua te revocat praelia castus Amor.
Quin et venturi felix certaminis augur.
100Dimidia pinxit nomina scripta nota.
Cor pinxit: reliqui fac nominis ordo sequatur:
Fulgeat aurato Cordula tota libro.
Sic erit: impatiens Amor aureus emicat astris,
Qua tinxit liquidas barbarus hostis aquas.
105Quid? quod et ille tibi chartam, laurumque virentem
Deferet, ut palmae nuntia certa tuae.
Nec mora, consistens tepefactae sanguine ripae
Concinet Elysia fortia (vocabulum deest?) tuba.
Cordula Virgineae plusquam millesima turbae
110Pars decies, domito laeta pavore redit,
Plaudite hic reduci, geminavit Cordula festum:
Paverat illa minus, fecerat illa minus.