Quae nova Theiophilo transmittit charta salutem,
Dorotheae casti pignus amoris habet,
Perlege quodcunque est, et aperto tange canistro
Elysias inter mitia poma rosas.
5Neve reformides hybernae tempora brumae;
Neu dicas magicae, quod damus, artis opus.
Pone metum; tortis hic nulla venefica rhombis:
Saevaque; Thessalico carmine fallit anus.
Esto, aer gelidis Aquilonis inhorreat alis,
10Duratamque alta sub nive claudat humum.
Hoc terrae vitium est: facies nitet altera caelo
Nec nive, nec duro laeditur illa gelu.
Illic purpurei circum pascuntur Amores,
Vernaque pacatis otia rebus agunt.
15Illic perpetuo vestitur gramine campus,
Nec riget excussi spina relicta rosa,
Credere si dubitas, quae mittimus inspice poma,
Quaeque tibi Angelica dona feruntur ope.
Nam quid ego sileam? capitis damnata trahebar,
20Inque meis oculis lictor et ensis erant.
Cum subito cuneos inter, turbamque frementem
Aliger aspectus constirit ante meos.
Candida vestis erat, picto circumdata lymbo,
Arte velut Phrygia sutilis ornat acus.
25Aurea subductam mordebat fibula pallam,
Qualis ad excursus pingitur ales Amor,
Lactea frons illi, compti sine lege capilli,
Transierat pomi fusus in ora rubor.
Et prior ille mihi dubitanti scribere, dixit,
30Scribe: dabit victas id tua jura manus.
Novimus hunc; plus est quam nomine notus amator.
Mollia pacatae femina mentis alit,
Utque iit hoc verum (quantum reminiscor) habebas
Jam tunc ora sacro nomine digna tegi.
35Da veniam, primae si scribimus acta juventae:
Forsan et hic aliquid, quod juvat, esse potest.
Vix mihi bissenas messes numeraverat annus,
Cum prima incipiens corda momordit Amor.
Nec malus ille fuit: caelesti scilicet arcu
40Quae mihi distrinxit tela, salutis erant.
Ex hinc foeminei coeperunt taedia cultus:
Taedia singultu saepe notata meo.
Nil mihi cum speculo, cultu formosa videri,
Ista inter multas ultima cura fuit.
45Clausa domo, laterique latus conjuncta parentis,
Davidicam didici sollicitare chelym.
O quoties medios rupi singultibus hymnos:
Verbaque per lacrymas haec sonuere meas!
Urimur, o Jesu! carpunt praecordia flammae
50Inque tuos thalamos me sacer ardor agit.
Quando erit, ut niveis Hymen cireumstrepat alis,
Meque tibi casto foedere jungat Amor?
Audierat mater: feliciter ureris, inquit,
Filia; sed monitis cautior esto meis.
55Tuta late; juvenesque procul vitare, memento:
Et cave Theiophili nomine quisquis erit.
Ut formae illicium, speciosaque nomina gestet;
Adversum Christo subdolus urget iter:
Credis et hoc nobis? optavi supplice voto,
60Ut tuus ex vero nominis esset honor.
Falleris, adjeci; quem nobis rere timendum,
Adde morae modicum, mater, amandus erit.
Nomina junguntur, quondam jungemur et ipsi.
Sic meus hinc nobis omnia captat Amor.
65Ludor: an adversis incumbis navita remis?
Inque necaturas praecipitaris aquas?
Quo ruis infelix? quo te malus abripit aestus!
Siste ratem, vento non volat illa suo,
Verbosas lites, clamosa negotia tractas,
70Censerique ista primus in arte cupis.
Quid tibi cum caulis, causa si deficis una,
Quae rigido sursum discutienda foro est:
Mitte malas lites suntne ista negotia tanti,
Ut, dum alios servas, ipse perire velis?
75Inspice: sanguinea pendentis ab arbore Christi
Quae nova concipias jura, volumen habet.
Nec tibi turpe puta, Christum coluisse: cruento
Quantumvis trunco vile pependit onus.
Turpe Jovem coluisse fuit: cui turpiter usto
80Cum Veneris placuit crimen, adulter erat.
Scilicet in stuprum simulato arsisse juvenco
Dicitur, et nivea factus adulter ave.
Vincimus? an monitis necdum tractabile pectus.
Duraque quod filicum robora vincat, habes?
85Christe, tuo tinctas rupisti sanguine cautes:
Unum non poteris perdomuisse virum:
Theiophite ah! quid ages? quae mittimus, inspice poma,
Ingrati maculi pectoris illa rubent,
Caetera quid referam? jurantia scribere verba
90Pene animus malo, quo caperere, fuit.
Sic quondam inscripto Cydippe prodita pomo,
Venit in Idalias praeda cupita plagas.
Haec ego vel cultro, liquido vel desuper auro
Scripsissem faustas inter habenda notas.
95Dorothea, hoc juro: vanas Jovis execror aras
Quodque colis Numen, hoc mihi Numen erit.
Jura licet contra moveas: laudata redirem
Te conservato si rea fraudis agat.
Scilicet est aliquid, meditatis fraudibus uti;
100Si, quem tu fallas, perdere nolle fuit.
Interea dum scribo,fremit mugitibus aer;
Excussa est gremio littera pene meo,
Quid facis, o Borea? violentos comprime flatus,
Si nescis, una plus mihi parte noces.
105Justa peto? motam retinet moderantius auram
Annuit et votis mitior ille meis.
Quin etiam obducto scribentem velat amictus
Aliger, et coeptum perfice, dixit opus
Nil tibi sic venti, quamvis per nubila currant,
110Officient, pluvia nec gravis imber aqua,
Theiophile, ah! quid agis? nullum sit in omine pondus:
Frangor, et articulo dextra tremente labat.
Nimirum quoties mihi nomen Apritius exit;
Terreor, et tacitus succutit olla pavor.
115Nempe tibi si fingis aprum, truculentior illo est:
Fulmineo quamvis dente timendus aper.
Hic gladios, hic tela rotat, tonat igneus ore:
Hic, quo te possis, perdere, fulmen habet.
At cur haec paveas? cur lethi territus umbra
120Castra fugis, primo vix bene tacta pede?
Femina si potui ferrum superare tyranni,
Tu vir ad exiguas commoveare minas?
Pone metum: nostris mersus cervicibus ensis,
Idem acie posita jam tibi mollis erit,
125Forsiran et victrix adero cervice cruenta;
Ocurramque oculis umbra benigna tuis.
Theiophile, ecquid adhuc dubitas succedere? dicam:
Purpureis halat semita tota rosis.
Quacumque ingredior, rident caelestia Tempe,
130Laetaque perpetuo gramine floret humus.
Da mihi te socium; dextram committe sorori
Frater, et aeterni foederis adde fidem
Hic ubi constiteris; non sunt mendacia, dices:
Ille locus fuerat sanguine dignus emi.
135Scribere plura cupit, quo nunc tibi scribimus, ardor:
Sed brevis, heu! fati praepedit hora mei.
Dextra tenet calamum, sed nudo lictor in ense
Imperat abrumpi, quod modo tractat opus,
Imperat et collo sparsos deducere crines;
140Ne sistant gladii percutientis iter.
Nuda humeros, genibusque minor, nova victima caeli,
Libratam expedio mox ferienda manum,
Haec est Dorotheae tibi nunc scribentis imago:
Caetera qui scribat, ferreus ensis erit,
145Atque utinam mortis nostrae spectator adesses,
Inque tuis oculis exigeretur opus!
Ut pius es, placidamque foves sub pectore mentem,
Spectares madidis funera nostra genis.
Et (puto) suspirans ipso mucronis in ictu;
150Quae cadit, (adjiceres) vivere digna fuit.
Vivere digna quidem, sed dignior ense recidi,
Sicque Deo fusos evoluisse suos.
Quod precor, hoc summum est, det ut oblita caede papyrus,
Haec tibi sanguineis verba legenda notis.
155Lacte olim caeli modo limina sanguine rorant;
Quo noster praeiit calle sequendus Amor.
Dorothea hac ivit et hac penetravit eadem
Theiophilus: dux haec funeris, ille comes.