Imus? an frustra fugiente bruma
Omnis Aprili via risit herba,
Et cavae valles viridique lucent
Arva sereno?
Imus. Inscriptae sinuosa Divae
Signa jam lenes rapuere venti;
Ni vetent rumpi, revocentque tensi
Serica funes.
Interim pictis taciturna nusquam
Pompa sub signis fluat. Illa magni
Te maris Stellam, dubiisque, Virgo,
Sidus in undis,
Illa nil sancti dubiam pudoris
Te canat Matrem, facilemque clausi
Aetheris portam. Tibi praepes alti
Civis Olympi
Hinc et hinc pressis reverenter alis
Attulit pacem. Tibi magna pacem
Debeat tellus, melior reversi
Nominis Eva.
Tu graves demes populo catenas:
Tu diem pulsis revocabis umbris:
Tu bonis pelles mala, laeta moestis
Fata reduces.
Esse te magni populus sciemus
Numinis matrem, modo missa per te
Vota non umquam Deus obstinata
Respuat aure.
Mitis, et blanda prece singularis
Virgo placari, scelerum solutos
Et bonos flecti, vacuosque noxae
Suggere sensus.
Integram nobis sine labe vitam,
Prosperam nobis sine clade mortem,
Et sacros Nati Genitrix tueri
Annue vultus.
Haec ter alterno modulata cantu
Turba, carpemus viridis Ponari
Roscidas valles, et amoena praeter
Arva vehemur.